ΕΝΑ ΣΥΝΤΟΜΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΜΑΝ ΚΑΙ ΤΗ ΜΟΥΣΚΑΤ

Nach dem griechischen Text folgt eine zusammenfassende Übersetzung auf Deutsch.

After the Greek text, there follows a summary translation in English.

Yunanca metinden sonra, Türkçe özet çeviri gelir.

Φίλες και φίλοι,

Πριν από πέντε μέρες επισκεφθήκαμε για δεύτερη φορά την συναρπαστική πόλη Μουσκάτ. Με αφορμή αυτό το ταξίδι, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ένα μικρό οδοιπορικό, συνοδευόμενο από επιλεγμένες φωτογραφίες.

Muskat

Η Μουσκάτ, ή Μασκάτ, πρωτεύουσα του Σουλτανάτου του Ομάν, βρίσκεται στον Κόλπο του Ομάν και περιβάλλεται από θάλασσα, βουνά και έρημο. Κάποτε ένα από τα σημαντικότερα λιμάνια του
κόσμου, εξελίχθηκε με το πέρασμα των αιώνων σε ένα σύγχρονο διοικητικό και επιχειρηματικό κέντρο, φιλοξενώντας κυβερνητικά κτίρια, υπουργεία, τράπεζες και εμπορικές περιοχές.

Σήμερα, περίπου 680.000 άνθρωποι κατοικούν στο Κυβερνείο της Μουσκάτ, ενώ η ευρύτερη περιοχή της πρωτεύουσας αριθμεί περίπου 450.000 κατοίκους. Το Σουλτανάτο του Ομάν εκτείνεται σε μια έκταση σχεδόν 309.500 τετραγωνικών χιλιομέτρων, καλύπτοντας

Το Μεγάλο Τζαμί του Σουλτάνου Καμπού

τη νοτιοανατολική ακτή της Αραβικής Χερσονήσου.

Η πόλη αποπνέει μια περήφανη και ταυτόχρονα διακριτική ακαταμάχητη γοητεία, ντροπαλή ομορφιά, θα τολμούσα να πω. Οι επισκέπτες της πρωτεύουσας, ανάλογα με τον διαθέσιμο χρόνο τους, έρχονται αντιμέτωποι με ζωντανές μαρτυρίες του παρελθόντος, από τη σύγχρονη αραβική αρχιτεκτονική και τους παρθένους λευκούς οικισμούς έως τα υπέροχα τζαμιά.

Το εμβληματικό Μεγάλο Τζαμί Sultan Qaboos, ντυμένο με μάρμαρο, εντυπωσιάζει με τον τρούλο των 50 μέτρων και το επιβλητικό περσικό χαλί του. Ο χώρος λατρείας μπορεί να φιλοξενήσει έως και

Sultan Qaboos Grand Mosque

20.000 πιστούς, προσφέροντας μια αίσθηση μεγαλείου και ηρεμίας.

Αυτό που μας έκανε εντύπωση, συγκριτικά με τη Ντόχα, το Άμπου Ντάμπι και το Ντουμπάι, ήταν η απουσία ουρανοξυστών με φουτουριστική αρχιτεκτονική.

Οι κύριες συνοικίες της πρωτεύουσας περιλαμβάνουν την ιστορική Muscat, το παλιό λιμάνι Mutrah, την εμπορική περιοχή Ruwi και την κατοικημένη περιοχή al-Qurum. Η πρόσβαση στη παλιά Muscat

 Al Alam Palace

γίνεται ιδανικά μέσω του Bab al Kabir, της άλλοτε κύριας πύλης των οχυρώσεων της πόλης, που εξακολουθεί να στέκει ως σιωπηλός μάρτυρας της ιστορίας της.

Το Παλάτι του Σουλτάνου Al Alam είναι αναμφίβολα το πιο εντυπωσιακό κτίριο στη Μουσκάτ. Το 1971, ο Σουλτάνος ​​Qaboos κατεδάφισε το ένα τρίτο της παλιάς πόλης, συμπεριλαμβανομένης της ινδικής συνοικίας, για να δημιουργήσει χώρο για την ανέγερσή του. Το εντυπωσιακό παλάτι, με τα λαμπερά μπλε και χρυσά χρώματά του, εγκαινιάστηκε το 1974.

Στον κόλπο της Μουσκάτ δεσπόζουν δύο επιβλητικά πορτογαλικά φρούρια, τα Al Jalali και Mirani. Η κατασκευή του Fort Mirani πιθανότατα ξεκίνησε το 1552, ενώ το Fort Jalali ολοκληρώθηκε μεταξύ 1582 και 1587.

Al Mirani Fort

Μέχρι το 1970, πριν ο Σουλτάνος ​​Qaboos εκδώσει γενική αμνηστία, οι κρατούμενοι φυλακίζονταν αλυσοδεμένοι στο Fort Jalali.

Μερικές Σημειώσεις για το Ομάν

Αλκοόλ: Η αγορά και κατανάλωση αλκοόλ επιτρέπονται μόνο σε διεθνή ξενοδοχεία, καθώς και σε συγκεκριμένα αδειοδοτημένα μπαρ, εστιατόρια και καταστήματα. Δεν θα βρείτε αλκοόλ σε σούπερ μάρκετ ή τοπικά καταστήματα, ενώ η κατανάλωσή του σε δημόσιους χώρους απαγορεύεται αυστηρά.

Ενδυμασία: Το ντύσιμο επηρεάζεται από τον παραδοσιακό αραβικό πολιτισμό, τη θρησκεία (Ισλάμ) και το ζεστό κλίμα της χώρας.

Σύγχρονη: Στις πόλεις, οι νεότερες γενιές μπορεί να φορούν πιο μοντέρνα ρούχα, αλλά γενικά τηρούνται οι συντηρητικοί κανόνες ένδυσης. Οι επισκέπτες (τουρίστες) αναμένεται να ντύνονται σεμνά, με μακριά παντελόνια ή φούστες και καλυμμένους ώμους.

Τοπική ανδρική: Οι άνδρες φορούν τη λευκή ή χρωματιστή κελεμπία
χωρίς γιακά, που φτάνει μέχρι τους αστραγάλους (dishdasha, δισντάσα). 

Γύρω από το Al Alam Palace

Κεντητό, κυλινδρικό καπελάκι, ιδιαίτερα δημοφιλές στην παραδοσιακή ενδυμασία (kumma, κούμα) ή τουρμπάνι (massar, μάσαρ).

Σε ειδικές περιστάσεις φορούν συνήθως επίσημο μανδύα (bisht, μπιστ).

Τοπική γυναικεία: Οι γυναίκες φορούν έναν μαύρο μανδύα που καλύπτει το σώμα (abaya, αμπάγια) και μαντήλα που καλύπτει τα μαλλιά (Hijab, χιτζάμπ). Σε ορισμένες περιοχές, οι γυναίκες φορούν και το niqab (νικάμπ), που καλύπτει το πρόσωπο αφήνοντας μόνο τα μάτια ελεύθερα.

Σε εορταστικές περιστάσεις, οι γυναίκες μπορεί να φορούν πολύχρωμες παραδοσιακές φορεσιές, διακοσμημένες με κεντήματα και κοσμήματα.

Κοινωνικοί Κανόνες: Οι δημόσιες εκδηλώσεις στοργής, όπως το κράτημα χεριών ή τα φιλιά, θεωρούνται προσβλητικές για τους ντόπιους και πρέπει να αποφεύγονται.

Σχέσεις και Γάμος:

Οι σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι παράνομες.

Dolphin-Statue, Mutrah Corniche

Η πολυγαμία επιτρέπεται, και οι μουσουλμάνοι άνδρες μπορούν να έχουν έως και τέσσερις συζύγους.

Η συγκατοίκηση μεταξύ ανύπαντρων ατόμων διαφορετικού φύλου ή
η κοινή διαμονή σε ξενοδοχείο χωρίς να υπάρχει γάμος ή στενή συγγένεια είναι παράνομη.

Εάν ένα παιδί γεννηθεί εκτός γάμου, οι γονείς ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυσκολίες στην καταχώρηση της γέννησής του.

Κοινωνική Συμπεριφορά: Οι ντόπιοι μπορεί να κοιτούν επίμονα τους ταξιδιώτες. Αυτό δεν θεωρείται αγένεια, αλλά απλώς ένδειξη περιέργειας.

Είναι παράνομο να φοράτε στρατιωτικά ή παρόμοια ρούχα και αξεσουάρ στο Ομάν. Η χώρα έχει αυστηρούς νόμους για τη δημόσια ομιλία, συμπεριλαμβανομένων των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και αυστηρό κώδικα συμπεριφοράς. Αποφύγετε οποιαδήποτε προσβολή προς το Ισλάμ ή οποιαδήποτε άλλη θρησκεία.

Οι τοπικοί χαιρετισμοί, όπως "As-salam alaykum" (γεια σας) και "Shukran" (ευχαριστώ), δεν είναι μόνο ευγενικοί αλλά δείχνουν
σεβασμό και εκτίμηση για τον πολιτισμό του Ομάν.

Απαιτούμενη (αναμενόμενη) κοινωνική, πολιτισμική ένδυση.

Το ποσοστό εγκληματικότητας στο Ομάν είναι χαμηλό σε σύγκριση με άλλες βιομηχανικές χώρες. Τα περιστατικά βίας και σοβαρών εγκλημάτων είναι σπάνια, αν και περιστασιακά αναφέρονται μικροεγκλήματα, όπως διαρρήξεις και κλοπές εις βάρος ξένων τουριστών.

Η Μουσκάτ είναι μια ιδιαίτερα καθαρή πόλη, με εντυπωσιακή βαθμολογία 36,2 στον δείκτη έκθεσης στη ρύπανση (Pollution Exposure Index).

Σύντομη Ιστορία

Old Muscat

Παρά τη στρατηγική του θέση, η Μουσκάτ απέκτησε κρίσιμη σημασία μόλις τον 16ο αιώνα, όταν το 1507 οι Πορτογάλοι έφτασαν στην περιοχή του Κόλπου. Μέχρι το 1650 είχαν κυριαρχήσει στην πόλη, ελέγχοντας το εμπόριο στον Περσικό Κόλπο. Ωστόσο, στα μέσα του 17ου αιώνα, η δυναστεία των Γιαρούμπα κατάφερε να τους εκδιώξει, σηματοδοτώντας την αρχή της εξέλιξης της Μουσκάτ σε
ένα από τα σημαντικότερα εμπορικά λιμάνια της ανατολικής Αραβίας.

Από το 1808, η Μουσκάτ έγινε η έδρα του Σουλτάνου. Στα τέλη του 19ου αιώνα, η πόλη προστατευόταν από ένα τείχος ύψους 4,5 μέτρων, με μόνο δύο πύλες να επιτρέπουν την είσοδο. Φρούρια, πύργοι και υψώματα εξασφάλιζαν την άμυνα τόσο της πόλης όσο και του λιμανιού της. Η διαίρεση της αυτοκρατορίας το 1860 σε δύο ανεξάρτητα κράτη – το Σουλτανάτο του Ομάν και το Σουλτανάτο της

Roof of Souk in Muscat

Ζανζιβάρης – οδήγησε σε οικονομική ύφεση, η οποία επιδεινώθηκε από τις συντηρητικές πολιτικές των Σουλτάνων.

Η οικονομική ανάκαμψη ξεκίνησε μόλις τη δεκαετία του 1970, με την εκμετάλλευση του πετρελαίου και την άνοδο του Qaboos bin Said στην εξουσία. Καθώς η χώρα εκσυγχρονιζόταν, η Μουσκάτ επεκτάθηκε και αναδείχθηκε σε σημαντικό βιομηχανικό κέντρο. Από τη δεκαετία του 1990, η πόλη –γνωστή και ως η "πατρίδα του Σινμπάντ"– άρχισε να αναπτύσσει προσεκτικά τον τουρισμό.

Σήμερα, η οικονομία της βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, καθώς και στο εμπόριο ψαριών, χουρμάδων και άλλων αγροτικών προϊόντων. Η Παγκόσμια Τράπεζα κατατάσσει το Ομάν ως χώρα υψηλού εισοδήματος, ενώ το 2024 κατατάχθηκε ως η 37η πιο ειρηνική χώρα στον κόσμο, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Δείκτη Ειρήνης.

Ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της Μουσκάτ είναι το Mutrah Souq, μια από τις παλαιότερες αγορές όχι μόνο της πόλης αλλά και του αραβικού κόσμου. Εδώ οι επισκέπτες μπορούν να βρουν αρωματικά μπαχαρικά, εκλεκτό καφέ, χρυσά κοσμήματα, καθώς και το διάσημο μπρίκι mırra, που χρησιμοποιείται στην παραδοσιακή παρασκευή καφέ.

Το Ριάλ Ομάν (OMR) είναι το επίσημο νόμισμα του Σουλτανάτου του Ομάν. Προς το παρόν ισοδυναμεί με 2,39€.

Γιάννης Αρβανιτάκης 

Πηγές

Προσωπικές σημειώσεις, διαδίκτυο και ταξιδιωτικοί οδηγοί.

MUSKAT - Mini-Reisebericht (Zusammenfassung aus dem griechischen Text).

Liebe Freunde,

Vor fünf Tagen besuchten wir zum zweiten Mal die faszinierende Stadt Muscat, die Hauptstadt des Sultanats Oman.

Anlässlich dieser Reise möchte ich Euch einen Mini-Reisebericht mit ausgewählten Fotos präsentieren.

Sultan Qaboos Grand Mosque

Die Stadt liegt malerisch am Golf von Oman und ist von Meer, Bergen und Wüste umgeben. Einst einer der wichtigsten Handelshäfen der Welt, hat sich Muscat zu einem modernen Verwaltungs- und Wirtschaftszentrum entwickelt. Heute leben etwa 680.000 Menschen in der Region Muscat.

Muskat vereint auf einzigartige Weise historische und moderne Elemente von traditioneller arabischer Architektur und weißen Siedlungen bis hin zu prächtigen Moscheen. Besonders beeindruckend ist die Sultan-Qaboos-Moschee mit ihrer 50 Meter hohen Kuppel und dem imposanten persischen Teppich. Im Gegensatz zu Doha, Abu Dhabi und Dubai gibt es hier kaum futuristische Wolkenkratzer, wodurch Muscat seinen traditionellen Charme bewahrt hat.

Zu den bedeutendsten Stadtteilen gehören das historische Muscat, der alte Hafen Mutrah, das geschäftige Viertel Ruwi und das elegante Wohngebiet al-Qurum. Sehenswert sind der prächtige Al-Alam-Palast, der 1971 erbaut wurde, sowie die portugiesischen

Innere Kultstätte

Festungen Al Jalali und Mirani, die an die koloniale Vergangenheit erinnern.

Kulturelle Besonderheiten & Regeln

* Alkohol ist nur in internationalen Hotels und lizenzierten Geschäften erhältlich.

* Die traditionelle Kleidung der Männer umfasst die Dishdasha und die Kumma, während Frauen die schwarze Abaya mit Kopftuch tragen.

* Öffentliche Zuneigungsbekundungen sind nicht gern gesehen.

* Gleichgeschlechtliche Beziehungen sind illegal, ebenso wie das Zusammenleben unverheirateter Paare.

Geschichte & Wirtschaft

Royal Opera House Mouscat

Muscat gewann im 16. Jahrhundert strategische Bedeutung, als die
Portugiesen die Stadt bis 1650 kontrollierten. Danach entwickelte sie sich zu einem wichtigen Handelszentrum. Die Wirtschaft erlebte in den 1970er Jahren mit der Ölförderung einen Aufschwung. Heute sind Tourismus, Fischerei und Landwirtschaft weitere zentrale Wirtschaftszweige. Oman gehört zu den wohlhabenden Ländern mit einer hohen Lebensqualität.

Eines der bekanntesten Wahrzeichen ist der Mutrah-Souk, einer der ältesten Märkte der arabischen Welt. Hier kann man Gewürze, Kaffee und kunstvollen Goldschmuck erwerben.

Die Währung Omans ist der Rial (OMR), der aktuell etwa 2,39 € wert ist.

Muscat ist eine Stadt voller Kontraste, in der Tradition und Moderne harmonisch miteinander verschmelzen – ein Reiseziel, das in Erinnerung bleibt.

Iannis Arvanitakis

MUSCAT/MASKAT - Mini travel report (Summary from the Greek text).

Dear friends,

Five days ago, we visited the fascinating city of Muscat, the capital of the Sultanate of Oman, for the second time.

On the occasion of this trip, I would like to share a brief travel report accompanied by selected photos.

Supreme Court building in Muscat

Picturesquely located on the Gulf of Oman, it is surrounded by the sea, mountains, and desert. Once one of the world's most important trading ports, Muscat has developed into a modern administrative
and economic center. Today, around 680,000 people live in the Muscat region.

The city uniquely combines historical and modern elements – from traditional Arabic architecture and white settlements to magnificent mosques. Particularly impressive is the Sultan Qaboos Grand Mosque, with its 50-meter-high dome and an imposing Persian carpet. Unlike Doha, Abu Dhabi, and Dubai, Muscat has very few futuristic skyscrapers, which has helped the city retain its traditional charm.

Some of the most important districts include historic Muscat, the old port of Mutrah, the bustling Ruwi district, and the elegant residential area of Al-Qurum. Notable sights include the magnificent Al-Alam Palace, built in 1971, as well as the Portuguese forts Al Jalali and Mirani, which serve as reminders of the city's colonial past.

Al Alam Palace

Cultural Characteristics & Rules

* Alcohol is only available in international hotels and licensed stores.

* Traditional men's clothing consists of the dishdasha and kumma, while women wear the black abaya with a headscarf.

* Public displays of affection are discouraged.

*Same-sex relationships and cohabitation of unmarried couples are illegal.

History & Economy

Muscat gained strategic importance in the 16th century when the Portuguese controlled the city until 1650. It later became a key trading hub. The economy experienced a boom in the 1970s with the rise of oil production. Today, tourism, fishing, and agriculture are also major economic sectors. Oman is one of the wealthier countries, offering a high standard of living.

One of the most famous landmarks is the Mutrah Souq, one of the oldest markets in the Arab world, where visitors can buy spices, coffee, and intricately crafted gold jewelry.

Oman's currency is the Rial (OMR), currently valued at approximately €2.39.

Muscat is a city full of contrasts, where tradition and modernity blend harmoniously – a travel destination that leaves a lasting impression.

Iannis Arvanitakis

 

MASKAT - Kısa Seyahat Raporu (Yunanca metinden özet).

Sevgili arkadaşlar,

 Sultan Qaboos Grand Mosque (Ulu Cami)

Beş gün önce, Umman Sultanlığı'nın başkenti olan büyüleyici Maskat
şehrini ikinci kez ziyaret ettik.

Bu seyahat vesilesiyle sizlere seçilmiş fotoğraflarla kısa bir seyahat raporu sunmak istiyorum.

Umman Körfezi kıyısında, deniz, dağlar ve çöl ile çevrili bir konumda yer alan Maskat, bir zamanlar dünyanın en önemli ticaret limanlarından biriydi. Günümüzde modern bir idari ve ekonomik merkez haline gelmiştir. Bugün, Maskat bölgesinde yaklaşık 680.000 kişi yaşamaktadır.

Şehir, tarihi ve modern unsurları benzersiz bir şekilde bir araya getiriyor – geleneksel Arap mimarisinden ve beyaz yerleşimlerden görkemli camilere kadar uzanan bir yapıya sahip. Özellikle etkileyici olan Sultan Kabus Büyük Camii, 50 metre yüksekliğindeki kubbesi ve ihtişamlı İran halısıyla dikkat çekiyor. Doha, Abu Dabi ve Dubai'nin aksine, Maskat'ta çok az sayıda fütüristik gökdelen bulunuyor, bu da şehrin geleneksel cazibesini korumasına yardımcı olmuştur.

İbadet yerlerinden biri

En önemli bölgeler arasında tarihi Maskat, eski Mutrah limanı, hareketli Ruwi bölgesi ve zarif konut alanı Al-Qurum yer alıyor. Öne çıkan turistik yerler arasında 1971 yılında inşa edilen görkemli Al-Alam Sarayı ile şehrin sömürge geçmişine tanıklık eden Portekiz kaleleri Al Jalali ve Mirani bulunmaktadır.

Kültürel Özellikler ve Kurallar

· Alkol yalnızca uluslararası otellerde ve lisanslı mağazalarda bulunur.

· Geleneksel erkek kıyafeti, dişdâşe ve kumma iken, kadınlar siyah abayalar ve başörtü takar.

· Kamuya açık alanlarda sevgi gösterileri hoş karşılanmaz.

· Eşcinsel ilişkiler ve evlilik dışı birlikte yaşamak yasaktır.

Tarih ve Ekonomi

İç mekan alanı

Maskat, 16. yüzyılda stratejik bir önem kazandı ve 1650 yılına kadar Portekiz kontrolü altında kaldı. Daha sonra önemli bir ticaret merkezi haline geldi. 1970'lerde petrol üretiminin artmasıyla birlikte ekonomi büyük bir yükseliş yaşadı. Günümüzde turizm, balıkçılık ve tarım da önemli ekonomik sektörler arasındadır. Umman, yüksek yaşam standartları sunan varlıklı ülkelerden biridir.

Şehrin en ünlü simgelerinden biri, Arap dünyasının en eski pazarlarından biri olan Mutrah Çarşısıdır. Burada baharatlar, kahve ve ustalıkla işlenmiş altın takılar satın alınabilir.

Umman’ın para birimi Rial (OMR) olup, şu anda yaklaşık 2,39 € değerindedir.

Maskat, gelenek ve modernliğin uyum içinde harmanlandığı, unutulmaz bir izlenim bırakan bir seyahat destinasyonudur.

Yannis Arvanitakis

 

.

 

Το μνημείο Anse Cafard (Le Diamant) στην Μαρτινίκα

Le Memorial de l'Anse Cafard (Le Diamant) 

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Γεια σας παιδιά,

έχουμε διαβάσει βιβλία κι έχουμε δει πολλές ταινίες ή ντοκιουμαντέρ που αφηγούνται την εκμετάλλευση συνανθρώπων μας από άλλους ΄΄ανθρώπους΄΄ και τα δεινά που υπέστησαν στο παρελθόν οι μαύροι ή άλλες σκουρόχρωμες φυλές από τους δουλέμπορους. Τραγωδίες απερίγραπτες, ξερριζωμοί, δολοφονίες, βιασμοί, κτηνωδίες που ξεπερνούν κάθε φαντασία ή λογική. Κάθε φορά συγκινούμαστε και βουρκώνουμε, όταν όμως βρεθούμε μπροστά σ' ένα μνημείο που αναφέρεται σε κάποιο τραγικό ιστορικό συμβάν, τότε το άγγιγμα ψυχής, τουλάχιστον για όλους εσάς που γνωρίζω, είναι πολύ βαθύτερο και η συγκίνηση μας εντονότερη. Όσο κι αν μια εικόνα λέει πολλά, άλλο είναι να την βλέπεις ζωντανά.

Σήμερα θα σας φυγαδεύσω πίσω στις 24 Μαρτίου 2006, όταν οδηγώντας στους δρόμους της μακρινής Μαρτινίκας η ματιά μας έπεσε πάνω σε μερικές σιλουέτες που αγνάντευαν το πέλαγος. Δεν γνωρίζαμε γι’ αυτό το μνημείο και από περιέργεια, να δούμε περί τίνος πρόκειται, αποφασίσαμε να πλησιάσουμε. Το αντίκρυσμα και μόνο της τραγικής έκφρασης στα πρόσωπα των αγαλμάτων μας φόρτισε συναισθηματικά κι αρχίσαμε την ανάγνωση του ιστορικού.  

Το μεσημεράκι της 8ης Απριλίου 1830 ο Φρανσουά Ντιζάκ (François Dizac), διευθυντής μιας φυτείας, πρόσεξε ένα πλοίο να κάνει περίεργους ελιγμούς έξω από την ακτή του ακρωτηρίου πάνω από το Anse Cafard (anse = μικρός κόλπος, cafard = κατσαρίδα, και μη με ρωτάτε γιατί ονομάστηκε έτσι, το έψαξα αλλά δεν το βρήκα). Μετά από αρκετή ταλαιπωρία το πλοίο κατάφερε να αγκυροβολήσει γύρω στις 5 το απόγευμα. Εν τω μεταξύ η έντονη φουσκωθαλασσιά

εμπόδιζε τον Ντιζάκ να ρίξει βάρκα στο νερό για να προειδοποιήσει τον καπετάνιο ότι το πλοίο του κινδυνεύει. Τις προσπάθειες επικοινωνίας με σήματα ο καπετάνιος δεν τις πρόσεξε ή τις αγνόησε. Κατά τις 11 το βράδυ ένας τρομακτικός θόρυβος ξύλων που σπάνε, συνοδευόμενος από κραυγές αγωνίας και τρόμου διέσχισαν τον αέρα. Το πλοίο του οποίου το όνομα και η εθνικότητα παραμένουν άγνωστα τσακίστηκε στα βράχια και καταστράφηκε ολοσχερώς.

Ο Ντιζάκ και οι σκλάβοι κατάφεραν να σώσουν 86 άτομα - 26 άνδρες και 60 γυναίκες - όλοι Αφρικανοί που προορίζονταν να πουληθούν ως δούλοι. Τα υπόλοιπα 46 άτομα επί του πλοίου πνίγηκαν και τα σώματά τους ξεβράστηκαν στην ακτή. Όλοι τους ήταν αλυσσοδεμένοι με χειροπέδες. Βγάλτε τα συμπεράσματά σας από τις

φωτογραφίες των αναρτήσεων, γύρω από το μνημείο. Τα κείμενα, τα οποία έχω μεταφράσει εν μέρει, είναι στη γαλλική και αγγλική γλώσσα.

Εκτιμάται ότι το πλοίο μετέφερε γύρω στα 300 άτομα. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των διασωθέντων αφρικανών, το πλοίο βρισκόταν εν πλω 4 μήνες περίπου και οι περισσότεροι λευκοί καθώς επίσης 70

Τα δεσμά (χειροπέδες) με τα οποία ήταν δεμένοι οι άτυχοι σκλάβοι

μαύροι απεβίωσαν κατα την διαδρομή από αρρώστιες. Τις σορούς των νεκρών τις έριχναν στη θάλασσα.

Οι δουλέμποροι θάφτηκαν στο νεκροταφείο του γειτονικού χωριού Diamant, οι δε Αφρικανοί σε μικρή απόσταση από την ακτή, στο σημείο όπου βρίσκεται το μνημείο.

Το μνημείο Anse Cafard είναι δημιούργημα του Μαρτινικανού γλύπτη Laurent Valére το 1998, στην 150η επέτειο της τελικής κατάργησης της δουλείας στις αποικίες της Γαλλίας. Η δουλεία είχε καταργηθεί για πρώτη φορά το 1794, αλλά αποκαταστάθηκε το 1802.

Εν συνεχεία, στις 8 Φεβρουαρίου 1815, απαγορεύτηκε εκ νέου στο Συνέδριο της Βιέννης και στις 15 Απριλίου 1818 και 25 Απριλίου 1827 επικυρώθηκε νομικά από τη Γαλλία. Εν τούτοις απαγόρευση, ως συνήθως, δεν σήμαινε και κατάργηση! Έτσι το δουλεμπόριο συνεχίστηκε παρανόμως για πολλά ακόμη χρόνια.

Εξαιρετική η έμπνευση και η απόδοση της τραγωδίας από την φαντασία του καλλιτέχνη παιδιά. Δεκαπέντε ανθρωπόμορφα αγάλματα διατεταγμένα σε σχήμα τριγώνου, με κεκλιμμένες τις κεφαλές τους και την βαθειά έκφραση θλίψης χαραγμένης στα πρόσωπά τους, ατενίζουν προς την αφρικανική τους πατρίδα.

Κάθε άγαλμα έχει ύψος 2,5 μέτρων περίπου, ζυγίζει 4 τόνους και είναι θαμμένο στη γη μέχρι τους γοφούς. Η τριγωνική διάταξη των αγαλμάτων παραπέμπει στη διαδρομή του δουλεμπορίου μεταξύ Αφρικής, Αμερικής και Ευρώπης.

Διαδρομή του δουλεμπορίου

Το λευκό είναι το παραδοσιακό χρώμα πένθους στην Καραϊβική. Η άκρη του τριγώνου δείχνει μια πορεία πυξίδας 110 μοιρών προς τη Γουινέα στη Δυτική Αφρική, από την οποία προέρχονταν τα πλοία με τους σκλάβους.

Η μείωση των τιμών της ζάχαρης που προκάλεσε την απώλεια της πολιτικής επιρροής των καλλιεργητών στις αρχές του 1800, οι εξεγέρσεις των σκλάβων το 1789, 1815 και 1822, καθώς επίσης οι εκστρατείες των καταργητών της δουλείας, ώθησαν τη γαλλική κυβέρνηση να τερματίσει τη δουλεία στις Γαλλικές Δυτικές Ινδίες το 1848.

Φίλες και φίλοι, τελειώνοντας θα ήθελα να προσθέσω μερικές γραμμές γι' αυτό το πολύ όμορφο νησί της Καραϊβικής. Η Μαρτινίκα ή Μαρτινίκη είναι μια υπερπόντια περιοχή της Γαλλίας στις Μικρές

Αντίλλες. Μία από τις ανεπίσημες ονομασίες του νησιού είναι "Το Νησί των λουλουδιών" (Ile aux Fleurs) και άλλη μία, επικαλούμενη τη μαγική γοητεία του, είναι ‘’Η Γη των επιστρεφόντων’’ (Pays des Revenants).

Οι πρώτοι κάτοικοι του νησιού ήταν οι Αραουάκοι ή Αραουάκ, μία από τις φυλές των ιθαγενών λαών των Δυτικών Ινδιών, και αργότερα οι Καλινάγος, Καραΐβοι ή Καρίμπ, ιθαγενής αμερικάνικος λαός που μετανάστευσε προς τα νησιά της Καραϊβικής κατά τα τέλη του 9ου αιώνα μ.Χ. από τη βόρεια Βενεζουέλα.

Το νησί αποικήθηκε από την Γαλλία το 1635, και εκτός από τρεις σύντομες περιόδους βρετανικής κυριαρχίας, παρέμεινε έκτοτε Γαλλική κτήση. Το 1946 η Γαλλική Εθνοσυνέλευση ψήφισε ομόφωνα για να μετατρέψει την αποικία σε υπερπόντιο νομό της Γαλλίας. Στο δημοψήφισμα της 10ης Ιανουαρίου του 2010 οι ψηφοφόροι της Μαρτινίκας απέρριψαν με 80% την πρόταση της Γαλλίας για αυξημένη ημιαυτονομία. Την πρόταση είχε κάνει ο Νικολά Σαρκοζί κατά την επίσκεψή του στην περιοχή το 2009.

Σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για το 2021, ο πληθυσμός της Μαρτινίκας ανέρχεται σε 374.500 κατοίκους περίπου.

Η περίοδος από τα μέσα Νοεμβρίου μέχρι τέλος Απριλίου είναι

πιστεύω η καλύτερη εποχή για ένα ταξίδι στο νησί. Βροχοπτώσεις παρατηρούνται από τον Ιούνιο έως και τον Οκτώβριο. Ας μη ξεχνάμε και τους τυφώνες που κατά διαστήματα επισκέπτονται την περιοχή.

Εθνική ταυτότητα - Η κοινωνία της Μαρτινίκας απεικονίζει περισσότερο τα χαρακτηριστικά της Γαλλίας παρά των άλλων νησιών της Καραϊβικής. Οι περισσότεροι Μαρτινικανοί, ενώ διαφυλάσσουν τη γαλλική δυτική ινδική πολιτιστική ταυτότητα μέσω της γλώσσας των Κρεολών, της μουσικής, της κουζίνας, των ηθών και παραδόσεων, προτιμούν να μην διακόψουν τους πολιτικούς τους δεσμούς με το γαλλικό έθνος.

Σύμφωνα με ορισμένα λεξικά, το ουσιαστικό ή επίθετο Κρεόλ (Créole) χαρακτηρίζει το άτομο που γεννήθηκε σε πρώην αποικία από Ευρωπαίους γονείς και πέρασε στη γαλλική και αγγλική γλώσσα μεταξύ 1595 και 1605. Η λέξη "crioulo" προέρχεται από το πορτογαλικό criado που σημαίνει υπηρέτης.

Η επίσημη γλώσσα της Μαρτινίκας για την κυβέρνηση, τα σχολεία, τις εφημερίδες και τα μέσα ενημέρωσης είναι η γαλλική. Ωστόσο, η καθομιλούμενη γλώσσα στα περισσότερα ανεπίσημα και

οικογενειακά πλαίσια είναι η κρεολική. Προέρχεται κυρίως από τα γαλλικά με προσμίξεις από αφρικανικές, αμερικάνικες και αγγλικές διαλέκτους. Η γραμματική της κρεολικής είναι απλή και αναπτύχθηκε από την ανάγκη των Αφρικανών σκλάβων να επικοινωνούν μεταξύ τους καθώς επίσης για να κατανοούν τις εντολές των Γάλλων κυρίων τους.

Εθνοτικές Σχέσεις - Οι μπεκέδες (les békés), λευκοί απόγονοι των αρχικών Γάλλων εποίκων, αποτελούν εδώ και καιρό την τοπική ελίτ που προκαλεί ποικίλους βαθμούς δυσαρέσκειας και φθόνου.

Οι φυλετικές προτιμήσεις, εντός του μη λευκού πληθυσμού (προτιμάται το πιο ανοιχτόχρωμο από το σκούρο δέρμα), εξακολουθούν να σηματοδοτούν τις συζυγικές και άλλες κοινωνικές επιλογές. Οι μετρός (metros, συντομογραφία για τους metropolitans, δηλαδή οι λευκοί από τη Γαλλία) θεωρούνται ως ξένοι από όλους τους Μαρτινικανούς.

Οι μετρός συχνά καταλαμβάνουν καλές θέσεις στην κυβέρνηση, στις δημόσια διοίκηση και στην εκπαίδευση, για τις οποίες οι τοπικοί εθνικιστές διαμαρτύρονται, και δικαίως κατά την ταπεινή μου γνώμη. Οι γάμοι μεταξύ Μαρτινικανών και μετρός είναι αρκετά συνηθισμένοι.

Η επιμιξία (metissage) πολλαπλών φυλών και εθνοτήτων, ιδιαίτερα γαλλικών και αφρικανικών αλλά και ανατολικών Ινδιάνων και Κινέζων σε μια σύνθετη, πολυφυλετική κοινωνία, περιλαμβάνει τις αμφιλεγόμενες έννοιες της μαύρης συνείδησης (négritude), της Δυτικής Ινδικότητας (antillanité) και της κρεολιτέ (créolité, διαπολιτισμική σύντηξη με έμφαση στην Καραϊβική).

Αυτά για σήμερα.

Γιάννης Αρβανιτάκης

ΠΗΓΕΣ

Προσωπικές σημειώσεις, ταξιδιωτικά φυλλάδια, εν μέρει μεταφράσεις των αναρτήσεων.

Ήμερη Γραμβούσα

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ, ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ, ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ...
ΟΜΟΡΦΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ήμερη Γραμβούσα (η νήσος Κώρυκος της αρχαιότητας), η παραλία του Μπάλου, Κρήτη

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Γεια σας φιλαράκια,

τον Οκτώβρη του 2020 είχαμε προγραμματίσει ένα ταξιδάκι στη δυτική Κρήτη και είχα γράψει τότε δύο λόγια για το Λαφονήσι. Άλλη μια περιοχή που βρισκόταν για αρκετά χρόνια στο στόχαστρό μας ήταν η παραλία του Μπάλου, η Ήμερη Γραμβούσα δεν συμπεριλαμβανόταν στο σχέδιο, αποτέλεσε όμως ένα πολύ ευχάριστο παράπλευρο κέρδος, κι αυτό επειδή επιλέξαμε να επισκεφθούμε τον Μπάλο δια θαλάσσης. Το καραβάκι ξεκινά από την Κίσσαμο και σε μία ώρα περίπου καλύπτει τα 11 ναυτικά μίλια που μας χωρίζουν από το νησάκι.

Από μακριά δυσκολεύεται να ξεχωρίσει κανείς το φρούριο επειδή

Νότια πλευρά του νησιού. Το φρούριο της Γραμβούσας μόλις διακρίνεται.

τα χρώματα του τείχους και του περιβάλλοντος είναι σχεδόν συνυφασμένα. Όσο πλησιάζαμε όμως το νησί η εικόνα του κάστρου της Γραμβούσας γινόταν ευκρινέστερη. Βλέποντας το οχυρό να μας ζυγώνει, σκέφθηκα πόσο ωραία θα είναι η θέα από ‘κει πάνω! Αφού αράξαμε και μας δόθηκε χρόνος παραμονής δύο ωρών, σκανδαλίστηκα με την πρόκληση της ανάβασης στο κάστρο. Κοιτάω πάνω, κοιτάω κάτω, υπολογίζω την απόσταση και την απότομη κλίση της πλαγιάς σε ορισμένα σημεία, κι αρχίζω τη συζήτηση με τον εαυτό μου, προσπαθώντας να με πείσω:

''Ελα νεαρέ, θα τα καταφέρεις'', μου λέει η συνείδησή μου, δίνοντας μου κουράγιο, ''θα σταματάς κάπου, κάπου για να πάρεις δύο ανάσες ή να βγάλεις μια ή δύο φωτογραφίες...έτσι, δεν θα δείχνεις στους άλλους ότι σταμάτησες για να ξεκουραστείς και θα ικανοποιείς ταυτόχρονα τον εγωισμό σου''. Αυτό ήταν, η απόφαση πάρθηκε γρήγορα, φορτώνω τα χρονάκια μου στην πλάτη, παίρνω ένα μπουκάλι νερό για παρέα και βαδίζω προς το μονοπάτι της ανόδου. Η Κάθυ προτίμησε να με περιμένει κάτω, ενώ άλλοι συνταξιδιώτες ξάπλωσαν στην παραλία.

Κατά την διαδρομή με προσπερνούσαν κάτι νιάτα σαν ζαρκάδια, αλλά δεν πτόησα, ούτε τα ζήλεψα, ένιωσα ευτυχής, ευγνώμων και

Πρώτη στάση. 

προνομοιούχος που στην ηλικία μου, είχα τις δυνάμεις, όχι να συναγωνιστώ, αλλά να συμμετάσχω.

Τελικά, χωρίς να πολυφούσκο-ξεφουσκώσω, έφθασα αισίως στον προορισμό μου και το αποδεικνύουν έμμεσα οι φωτογραφίες που παραθέτω. Όχι, δεν πρόκειται για φωτο-επικόλληση!

ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ – ΙΣΤΟΡΙΑ

Σύμφωνα με τον Βρετανό εξερευνητή, ιστορικό και συγγραφέα Tim Severin (25.09.1940 - 18.12.2020) η Ήμερη Γραμβούσα είναι το μυθικό νησί Αολία, πατρίδα του Αιόλου. Πάντως, στην Οδύσσειά του, ο Όμηρος αναφέρεται στη νήσο Αιολία ή Αιολίη, η οποία βρισκόταν στο δυτικό άκρο του κατά Όμηρον κόσμου και λεγόταν Στρογγύλη.

Η κεντρική είσοδος του κάστρου.

Σήμερα ονομάζεται Στρόμπολι και ανήκει στις Λιπάρες Νήσους ή Νησιά του Αιόλου (ιταλικά Isole Eolie ή Isole Lipari), κοντά στη Σικελία.

Ο Αίολος κρατούσε τους ανέμους μέσα στον ασκό του και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία. Οι Έλληνες θεωρούσαν τον Αίολο ταμία ή φύλακα των ανέμων, όχι θεό τους. Γι' αυτό δεν είχε ιερά, ούτε γίνονταν θυσίες προς τιμήν του. Θεό τον θεωρούσαν οι Ρωμαίοι.

Ο Οδυσσέας με το πλήρωμα του, κατά το ταξίδι επιστροφής του από τον Τρωικό πόλεμο στην Ιθάκη, άραξαν στο νησί όπου ο Αίολος τους φιλοξένησε για ένα μήνα. Όταν, προτού αναχωρήσει, ζήτησε τη βοήθεια του Αιόλου, αυτός έκλεισε όλους τους ανέμους σε ένα ασκί και άφησε μόνο τον ούριο Ζέφυρο να πνέει ευνοϊκά γι' αυτούς. Λίγο πριν φθάσουν στην Ιθάκη, ενώ ο Οδυσσέας είχε αποκοιμηθεί,

Μετά την κοπιαστική ανάβαση, αποζημιώνεσαι με μια συναρπαστική θέα.
Στο κέντρο της φωτογραφίας διακρίνεται η παραλία του Μπάλου.

νομίζοντας ότι ο ασκός περιείχε χρυσάφι, οι σύντροφοί του τον ανοίγουν απελευθερώνοντας όλους τους ανέμους. Η καταιγίδα που ξέσπασε έστειλε τον Οδυσσέα και την παρέα του πίσω στο νησί του Αιόλου, ο οποίος όμως, λόγω της ασέβειας των συντρόφων του, δεν δέχτηκε να τον βοηθήσει και πάλι.

Κατά την αρχαιότητα και μέχρι την έλευση των Ενετών, τον 16ο αιώνα, η Γραμβούσα ονομαζόταν Κώρυκος, δηλαδή δερμάτινος ασκός. Το σημερινό της όνομα Γραμβούσα, πιθανόν προέρχεται από

Μια άποψη του φρουρίου από μέσα.

τη βενετσιάνικη λέξη Garabuse, που σημαίνει φυλάκιο ακρωτηρίου.

Το φρούριο

Το κάστρο της Γραμβούσας κτίστηκε από τους Ενετούς στο διάστημα 1579-84, σε ύψος 137 μέτρων πάνω από το φυσικό λιμάνι του νησιού. Εχει ακανόνιστο τριγωνικό σχήμα με τείχη μήκους 272 μέτρων και κάθε πλευρά του φθάνει το 1χλμ περίπου. Η τέταρτη βόρεια πλευρά του κάστρου δεν έχει χτιστεί αφού προστατεύεται από απόκρημνα βράχια. Υπήρξε φρούριο στρατηγικής σημασίας με δυνατότητα ελέγχου του στενού που σχηματίζεται ανάμεσα στη Δυτική Κρήτη και την Πελοπόννησο. Στην εποχή του εθεωρείτο απόρθητο.

Η κατάκτηση της Κρήτης από τους Οθωμανούς είχε ολοκληρωθεί το

Ο ναός του Ευαγγελισμού

1669. Εν τούτοις, οι Ενετοί, με την συνθήκη Μorozini κατάφεραν να κρατήσουν το κάστρο της Γραμβούσας και τις νησίδες της Σούδας και την Σπιναλόγκα, ελπίζοντας ότι κάποτε θα ανακαταλάμβαναν την Κρήτη. Φρούδες οι ελπίδες όμως, το φρούριο παραδίδεται αμαχητί στους Τούρκους το 1692 μετά από δωροδοκία του Ενετού φρούραρχου Luca Della Rocca. Εν συνεχεία οι Τούρκοι ενίσχυσαν το οχυρό με 66 κανόνια μεγάλου βεληνεκούς και η άλωσή του κατέστη ακόμη πιο δύσκολη. Έως το 1825 κάθε προσπάθεια των Κρητών να το κατακτήσουν απέβαινε άκαρπη. Στις 9 Αυγούστου 1825, μια ομάδα 300 έως 400 Κρητών επαναστατών υπό την ηγεσία του Δημήτρη Καλλέργη και του Εμμανουήλ Αντωνιάδη έφτασε στην Κρήτη από τις Σπέτσες και μεταμφιεσμένη σε Τούρκους κατάφερε να εισέλθει και να καταλάβει το κάστρο.

Δεν μπόρεσα να βρω αν όλοι τους ήταν μεταμφιεσμένοι σαν Τούρκοι ή μόνο μερικοί εξ αυτών. 

Η Γραμβούσα, ήταν και το πρώτο κομμάτι ελεύθερης Κρήτης. Εν καιρώ, το νησί έγινε καταφύγιο 3000 περίπου κατοίκων και άλλων Ελλήνων επαναστατών, οι οποίοι οργανώθηκαν και σχημάτισαν μία προσωρινή διοίκηση του νησιού, το «Κρητικό Συμβούλιο».

...και μία σέλφι για τους τυχόν αμφιβάλλοντες.

Δυστυχώς όμως, λόγω των πολύ δύσκολων συνθηκών διαβίωσης και της έλλειψης τροφίμων, συχνά κατέφευγαν στην πειρατεία, κουρσεύοντας αδιακρίτως τα καράβια που πέρναγαν ανάμεσα στη Γραμβούσα και τα Αντικύθηρα. Η δυσμένεια που προκλήθηκε στην κοινή γνώμη της Ευρώπης οδήγησε, κατόπιν συμφωνίας με την Ελληνική Κυβέρνηση, επί Ιωάννη Καποδίστρια, στην κατάληψη του φρουρίου και εξεδίωξη των πειρατών από τους στόλους της Αγγλίας και Γαλλίας το 1828.

Με την Συνθήκη ή Πρωτόκολλο του Λονδίνου το 1830 η Κρήτη παρέμεινε στους Τούρκους και το 1831 η Ρωσική φρουρά της Γραμβούσας, παρέδωσε το οχυρό πάλι στους Τούρκους.

Τα σχόλια περισσεύουν φίλες και φίλοι. Μπορεί να μην είμαστε ιστορικοί, αλλά σίγουρα δεν είμαστε ούτε κωφοί ούτε αόματοι! Ζούμε καθημερινώς την ιστορία...και την ευμένεια κάποιων δήθεν συμμάχων μας προς τους γείτονες...

Πάντως παιδιά, μια επίσκεψη στο κάστρο αξίζει οπωσδήποτε, όχι

μόνο για την υπέροχη θέα που μας προσφέρει από ψηλά...αλλά, αν φανείτε τυχεροί μπορεί πέσετε πάνω στον κρυμμένο θησαυρό των πειρατών...που βρίσκεται θαμμένος κάπου εκεί...όπως λένε...

Το ναυάγιο και το ιστορικό του

Χαρακτηριστικό στοιχείο της Ήμερης Γραμβούσας αποτελεί και το σκουριασμένο ναυάγιο, δίπλα στο λιμάνι.

Πρόκειται για το Motorship Δημήτριος Π, το οποίο στις 30 Δεκεμβρίου του 1967, φορτωμένο με 440 τόνους τσιμέντο, απεπλευσε από την Χαλκίδα με και προορισμό την βόρεια Αφρική. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, λόγω των καιρικών συνθηκών αναγκάστηκε να αγκυροβολήσει στα Κύθηρα. Στις 6 Ιανουαρίου αναχώρησε εκ νέου, αλλά και πάλι η κακοκαιρία υποχρέωσε τον κυβερνήτη να ρίξει διπλή άγκυρα σε απόσταση 200 μέτρων περίπου από την νότια ακτή της Ήμερης Γραμβούσας. Στις 8 Ιανουρίου έσπασε η αλυσίδα της δεξιάς άγκυρας και παρά τις προσπάθειες του

Το ναυάγιο

καπετάνιου το σκάφος προσάραξε με την αριστερή πλευρά του, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσει το μηχανοστάσιο. Το πλήρωμα εγκατέλειψε το πλοίο και παρελήφθει δύο μέρες αργότερα από το αντιτορπιλικό Ιέραξ που προσέτρεξε για βοήθεια.

Η λιμνοθάλασσα του Μπάλου

Η εξωτική φυσική ομορφιά, τα γαλαζοπράσινα νερά, η λευκή αλλά και η σε πολλά σημεία ροζ χρώματος άμμος, που προέρχεται από τα θρυμματισμένα κελύφη κοχυλιών, τοποθετούν την παραλία του Μπάλου στον κατάλογο των ωραιοτέρων της Κρήτης. Σημειωτέον ότι η γύρω περιοχή, με τα σπάνια είδη χλωρίδας και πανίδας που διαθέτει, είναι ενταγμένη στο πρόγραμμα προστασίας Natura.

Τώρα, αν θέλετε να απολαύσετε την παραλία και δεν σας αρέσει η

Η παραλία και λιμνοθάλασσα του Μπάλου από το κάστρο.

πολλή βαβούρα, καλύτερα να αποφύγετε τους μήνες Ιούλιο η Αύγουστο.

Ο ευκολότερος τρόπος πρόσβασης της περιοχής είναι με καραβάκι, αν όμως προτιμάτε το περπάτημα ή κάποιο αυτοκινούμενο όχημα, τότε θα πάρετε τον χωματόδρομο από την Καλυβιανή, κατά μήκος της Χερσονήσου της Γραμβούσας, ο οποίος μετά από 10χλμ περίπου θα σας φέρει σ’ έναν μεγάλο χώρο σταθμευσης. Από εκείνο το σημείο, η παραλία απέχει άλλο ένα χιλιόμετρο περίπου. Αν θέλετε περισσότερη ησυχία, τότε θα σας συμβούλευα να ξεκινήσετε νωρίς, βλέπετε τα καραβάκια με κόσμο καταφθάνουν γύρω στις 14:00!
Δυστυχώς, μολονότι προστατευόμενη περιοχή, τα τελευταία χρόνια,

Η παραλία του Μπάλου.

φύτρωσαν στην παραλία μία καντίνα και κάτι ομπρέλες! Καθόλου παράξενο φαινόμενο για τη Χώρα μας.

Πάντως, όπως προανέφερα, το καραβάκι προσφέρει άλλα πλεονεκτήματα. Διαλέξτε και πάρτε!

Αν σας περισσεύει χρόνος και σας κυριεύσουν ανιχνευτικές τάσεις, ρίξτε μια ματιά στον πετρόκτιστο ναό του Αγίου Γεωργίου ο οποίος βρίσκεται στο ακρωτήρι Τηγάνι αλλά έχει καθιερωθεί να εορτάζεται την Κυριακή των Αγίων Πάντων. Επίσης, στη βόρεια πλευρά υπάρχει

Η λιμνοθάλασσα του Μπάλου.

το σπηλαιοβάραθρο όπου το 1825 οι Οθωμανοί κατέσφαξαν πολλά γυναικόπαιδα που είχαν καταφύγει εκεί για να κρυφτούν.

Αυτά για σήμερα φίλες και φίλοι.

Γιάννης Αρβανιτάκης


ΠΗΓΕΣ - ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ

Προσωπικές σημειώσεις μου και τα διάφορα φυλλάδια με πληροφορίες 
https://www.cretanbeaches.com

 Τα σημάδια της ανύψωσης στις ακτές της Γραμβούσας,
κατά 6-9 μέτρα, μετά από το σεισμό του 365 μ.Χ..

Πηγή: 🥇Ταξιδιωτικός Οδηγός Κρήτης⛵🏊⭐ - Λιμνοθάλασσα Μπάλου cretanbeaches.com
https://www.cretanbeaches.com/el/%CE%B8%CE%B1%CE%BB%CE%AC%CF%83%CF%83%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%B4%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE%CF%82-%CE%BA%CF%81%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82/%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CE%BB%CE%B9%CE%BC%CE%BD%CE%BF%CE%B8%CE%AC%CE%BB%CE%B1%CF%83%CF%83%CE%B1-%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%BB%CE%BF%CF%85