Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΕΣ ΑΝΑΔΡΟΜΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 20 Ιουνίου 2025

ΚΑΤΑΔΥΣΕΙΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ

TAUCHGÄNGE IN DIE ERINNERUNG

DIVING INTO MEMORY

Καταδυτικό Σαφάρι στην Ερυθρά Θάλασσα… Υδάτινες αναμνήσεις από ένα απέραντο φυσικό ενυδρείο!

Tauchen im Roten Meer – Erinnerungen an ein natürliches Aquarium!

Diving in the Red Sea – Memories of a Natural Aquarium!

Φίλες και φίλοι,

καθώς αφήνουμε τα χρόνια πίσω μας, όλο και περισσότερο ανακαλούμε τις αναμνήσεις μας για να τις ξαναζήσουμε.

Ήταν Οκτώβριος του 2004, ακμαίοι ακόμη, αθλητικοί και δραστήριοι, γεμάτοι δίψα για περιπέτεια, γνώση, ανακάλυψη, για καθετί άγνωστο κι ελκυστικό, όταν μας παρουσιάστηκε η ευκαιρία για ένα 7ήμερο καταδυτικό σαφάρι στο Μάρσα Αλάμ (Marsa Alam),
στην Ερυθρά Θάλασσα. νοτίως της Αιγύπτου, σ΄έναν από τους πιο εντυπωσιακούς παραδείσους των βυθών. Εννοείται πως κάθε δεύτερη σκέψη ήταν περιττή.

Ήμασταν δύτες δύο αστέρων της σχολής BSAC (British Sub-Aqua Club (ο εθνικός φορέας καταδύσεων με φιάλες και με αναπνευστήρα του Ηνωμένου Βασιλείου), εκπαιδευμένοι από ειδικούς της βρετανικής στρατιωτικής μονάδας που στάθμευε στο Χάμελν (Hameln). Αυτό το οφείλουμε στην Κάθυ, η οποία εργαζόταν ως υπεύθυνη αξιωματικός πολιτικού προσωπικού για τις στρατιωτικές μονάδες στην περιοχή μας

. Όταν ρώτησε τον διοικητή αν μπορούσαμε, ως πολίτες, να συμμετέχουμε στην εκπαίδευση μαζί με
τους στρατιώτες, η απάντηση ήταν „γιατί όχι“, κι έτσι ξεκίνησε η περιπέτεια μας.

Οι καταδύσεις ήταν πάντα το όνειρό μας. Την εποχή εκείνη, όμως, η τεχνολογία βρισκόταν στα πρώτα της βήματα, η εκπαίδευση και ο εξοπλισμός ήταν πανάκριβοι, και οι κίνδυνοι ατυχημάτων σημαντικοί.

Πεταλουδόψαρο με γαλάζια μάγουλα.
Gelbmaskenfalterfische (Chaetodon semilarvatus).
Blue-cheeked butterflyfish

Για επτά ημέρες ζήσαμε μοναδικές εμπειρίες, με 2 έως 4 καταδύσεις καθημερινά, ανάλογα με τις συνθήκες γύρω μας. Η Ερυθρά Θάλασσα
φημίζεται για τα ισχυρά επιφανειακά και υποθαλάσσια ρεύματά της, καθώς και για τους ξαφνικούς ανέμους της.

Οι περισσότερες φωτογραφίες που παραθέτω τραβήχτηκαν από μέλη της παρέας μας, εκ των οποίων τρεις ήταν ιδιαίτερα έμπειροι στην υποβρύχια φωτογράφιση. Οι προσπάθειες μου να βρώ τις ελληνικές ονομασίες των υπέροχων πλασμάτων που παρουσιάζω ευοδώθηκαν μερικώς, γι΄αυτό, ανάλογα με την περίπτωση, αναφέρω είτε την επιστημονική είτε την αγγλική ονομασία.

Αξίζει όμως να προσθέσω δύο λόγια για την ίδια την Ερυθρά Θάλασσα.

Πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα και πιο πολύμορφα οικοσυστήματα κοραλλιογενών υφάλων στον κόσμο – το δεύτερο μεγαλύτερο μετά τον Μεγάλο Κοραλλιογενή Ύφαλο. Οι ύφαλοί της εκτείνονται για περίπου 2.000 χιλιόμετρα κατά μήκος των ακτών και φιλοξενούν πάνω από 1.200 είδη ψαριών (συμπεριλαμβανομένων 44 ειδών καρχαριών) και περίπου 200 είδη κοραλλιών, πολλά εκ των
οποίων είναι ενδημικά.

Κόκκινο λιονταρόψαρο, Rotfeuerfisch (Pterois volitans), Lionfish.

Μερικοί από αυτούς τους υφάλους είναι έως και 7.000 ετών και πολλοί προστατεύονται από την αιγυπτιακή κυβέρνηση ως μέρος του Εθνικού Πάρκου Ras Muhammad.

Η Ερυθρά Θάλασσα φιλοξενεί επίσης πολλούς παράκτιους υφάλους, συμπεριλαμβανομένων αρκετών αληθινών ατολών.

Παρά την ανθεκτικότητά του, το οικοσύστημα απειλείται από την ανθρώπινη δραστηριότητα όπως ο μαζικός τουρισμός, η παράκτια ανάπτυξη, η ρύπανση και, φυσικά, η κλιματική αλλαγή.

Λόγω της υψηλής εξάτμισης, των χαμηλών βροχοπτώσεων και της απουσίας σημαντικών ποταμών, η Ερυθρά Θάλασσα είναι επίσης μία από τις πιο αλμυρές στον κόσμο. Το στενό πέρασμα προς τον Κόλπο

Τσαρδάκας ή κοραλλιογενής χείλωνας.
Napoleon-Lippfisch. Napoleon wrasse.

του Άντεν δεν επιτρέπει επαρκή κυκλοφορία ντων υδάτων. Η αλατότητα κυμαίνεται από περίπου 36‰ στο νότιο τμήμα έως και 41‰ στον Κόλπο του Σουέζ.

Η θερμοκρασία της επιφάνείας της κατά το καλοκαίρι φτάνει περίπου τους 26 °C στο βόρειο και τους 30 °C στο νότιο τμήμα, ενώ τον χειμώνα η διακύμανση δεν ξεπερνά τους 2 °C.

Με συνολική έκταση 438.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα, μήκος 2.250
χλμ. και μέγιστο πλάτος 355 χλμ., η Ερυθρά Θάλασσα φτάνει σε μέσο βάθος τα 490 μέτρα και μέγιστο τα 3.040 μέτρα, στην κεντρική τάφρο του Σουάκιν.

Ως προς την ονομασία της, η πιο διαδεδομένη θεωρία είναι ότι προέρχεται από το κυανοβακτήριο Trichodesmium erythraeum, το οποίο χρωματίζει τα νερά σε κοκκινωπό-καφέ, δίνοντάς της την ονομασία «Ερυθρά». Ωστόσο, ορισμένοι εικάζουν ότι θα μπορούσε επίσης να προέρχεται από την κοντινή κόκκινη οροσειρά που ονομάζεται Harei Edom ή από την αιγυπτιακή έρημο, κάποτε γνωστή ως «Κόκκινη Γη».

Γιάννης Αρβανιτάκης

Deutsche Übersetzung

Liebe Freunde,

je mehr Jahre wir hinter uns lassen, desto häufiger rufen wir Erinnerungen wach – um sie noch einmal zu durchleben.

Gelbgesäumte Muräne, auch bekannt als
Leopard-Muräne oder Gefleckte Muräne.

Es war im Oktober 2004, wir waren noch voller Energie, sportlich und aktiv, voller Durst nach Abenteuer, Wissen, Entdeckung, nach allem Unbekannten und Anziehenden, als sich uns die Gelegenheit
zu einer siebentägigen Tauchsafari in Marsa Alam, im Roten Meer südlich von Ägypten, bot, einem der beeindruckendsten Unterwasserparadiese. Natürlich war jeder zweite Gedanke überflüssig, wir waren sofort dabei.

Wir waren zertifizierte Taucher mit zwei Sternen der BSAC-Schule (British Sub-Aqua Club – die nationale Organisation für Tauchen und Schnorcheln des Vereinigten Königreichs), ausgebildet von Spezialisten der britischen Militäreinheit, die in Hameln stationiert war. Möglich wurde dies durch Kathy, die als zivile Personaloffizierin für die Militäreinheiten unserer Gegend arbeitete.

Als sie den Kommandanten fragte, ob wir als Zivilisten zusammen mit den Soldaten an der Ausbildung teilnehmen könnten, erhielten wir grünes Licht, und so begann das Abenteuer.

Gorgonie oder Hornkoralle.

Tauchen war immer schon unser Traum. Doch in früheren Jahren war die Technik noch nicht ausgereift, die Ausbildung kostspielig und das Risiko hoch. Umso größer war die Freude, endlich in diese faszinierende Welt unter Wasser einzutauchen.

Sieben Tage lang erlebten wir unvergessliche Momente, mit zwei bis vier Tauchgängen täglich, abhängig von Wetter und Bedingungen. Das Rote Meer ist bekannt für seine starken Oberflächen- und Unterwasserströmungen sowie plötzliche Winde, die jede Planung zur Herausforderung machen.

Die meisten der beigefügten Fotos wurden von Mitgliedern unseres Tauchvereins aufgenommen, von denen drei besonders erfahren in der Unterwasserfotografie waren.

Ein paar Worte zum Roten Meer selbst sind jedoch angebracht.

Barrakudas, auch bekannt als Pfeilhechte.
Pickhandle-Barrakuda

Es ist eines der bedeutendsten und artenreichsten Korallenriff-Ökosysteme der Welt, das zweitgrößte nach dem Great Barrier Reef. Die Riffe erstrecken sich über rund 2.000 Kilometer entlang der Küstenlinien und beherbergen über 1.200 Fischarten (darunter 44
Haiarten) sowie etwa 200 Korallenarten, viele davon endemisch. Diese Riffe sind teilweise bis zu 7.000 Jahre alt und stehen größtenteils unter dem Schutz der ägyptischen Regierung als Teil des Ras-Mohammed-Nationalparks.

Das Rote Meer verfügt zudem über viele Küstenriffe, darunter auch echte Atolle.

Trotz seiner bemerkenswerten Widerstandskraft ist dieses empfindliche Ökosystem durch menschliche Aktivitäten wie Massentourismus, Küstenentwicklung, Verschmutzung und natürlich der Klimawandel bedroht.

Aufgrund der hohen Verdunstung, geringen Niederschläge und des Fehlens großer Zuflüsse zählt das Rote Meer zu den salzhaltigsten Meeren der Welt. Der Wasseraustausch über den Golf von Aden ist begrenzt. Der Salzgehalt reicht von etwa 36 ‰ im Süden bis zu 41 ‰ im Golf von Suez.

Krokodilfisch. Crocodilefish.

Die Oberflächentemperatur liegt im Sommer bei etwa 26 °C im Norden und bis zu 30 °C im Süden, während die Schwankung im Winter nicht mehr als 2 °C beträgt.

Mit einer Gesamtfläche von 438.000 Quadratkilometern, einer Länge von 2.250 km und einer maximalen Breite von 355 km erreicht das Rote Meer eine durchschnittliche Tiefe von 490 Metern und eine maximale Tiefe von 3.040 Metern im zentralen Suakin-Graben.

Zur Namensgebung gibt es mehrere Theorien, davon die verbreitetste ist die, dass sie vom Cyanobakterium Trichodesmium erythraeum stammt, das das Wasser gelegentlich rötlich-braun einfärbt, daher der Name „Rot“. Einige spekulieren jedoch, dass es auch aus der nahegelegenen, rot gefärbten Bergkette namens Harei Edom oder aus der ägyptischen Wüste stammen könnte, die einst als ‚Rotes Land‘ bekannt war.

Iannis Arvanitakis

English translation

Dear Friends,

As the years pass, we often find ourselves drawn to memories—moments we wish to relive, if only briefly.

In October 2004, we embarked on a seven-day liveaboard diving safari in Marsa Alam, located in the southern Red Sea off the coast of Egypt. It remains one of the most breathtaking underwater paradises on Earth.

At the time, we were full of energy, athletic, adventurous, and eager to explore. Our curiosity for the unknown and our thirst for discovery left no room for hesitation when the opportunity arose.

We were certified two-star divers with the British Sub-Aqua Club (BSAC), the UK’s national governing body for scuba diving and snorkeling. Our training was led by British military specialists stationed in Hameln, a unique experience made possible thanks to Kathy, who worked as the civilian personnel officer for the military units our area. When she asked the commanding officer whether civilians could join the training program, the answer was „why not“, and our adventure began.

Diving had long been a dream of ours. In earlier years, the technology was less accessible, the training costly, and the risks significant. So when the chance finally came, the joy of immersing
ourselves in the underwater world was beyond words.

Blaupunktrochen, auch bekannt als
Blaupunkt-Maskenrochen oder Kuhls Maskenrochen.
Blue spotted ray.

For seven days, we dived two to four times daily, depending on the weather and sea conditions. The Red Sea is known for its strong currents, both at the surface and below, as well as sudden winds that can change plans at a moment’s notice.

Many of the photos attached were taken by fellow members of our diving group—three of whom were especially skilled in underwater photography.

Let’s take a moment to discuss the Red Sea itself.
It’s one of the most vital and biodiverse coral reef ecosystems on the planet—second only to Australia’s Great Barrier Reef. Stretching over 2,000 kilometers along the African and Arabian coastlines, the Red Sea is home to more than 1,200 species of fish (including 44 species of sharks) and nearly 200 species of coral, many of which are found nowhere else on Earth. Some of its reefs are over 7,000 years old and fall under the protection of the Ras Mohammed National Park in Egypt.

Despite its resilience, this fragile ecosystem faces mounting threats:
mass tourism, coastal development, pollution, and the effects of climate change.

Spanische Tänzerin, eine große und farbenprächtige
Nacktschnecke, sea slug Spanish dancer

The Red Sea is also one of the saltiest bodies of water in the world due to high evaporation, minimal rainfall, and limited inflow from rivers. Salinity ranges from about 36‰ in the south to 41‰ in the Gulf of Suez. In summer, surface temperatures can reach 30°C in the south and hover around 26°C in the north, with little seasonal fluctuation.

Spanning 438,000 square kilometers, the Red Sea stretches 2,250 km in length and up to 355 km in width, with an average depth of 490 meters and a maximum depth of 3,040 meters in the Suakin Trough.

As for its name, theories abound. One of the most accepted attributes it to the reddish hue caused by blooms of the cyanobacterium Trichodesmium erythraeum. Others point to the nearby red-tinged mountain range Harei Edom or to the ancient Egyptian desert once known as the “Red Land.”

Iannis Arvanitakis

Rote Meer-Clownfische, auch bekannt als
Zweiband-Anemonenfische. Allard's clownfish.

Blasenförmige Koralle oder Blasententakelkoralle. Bubble tentacle coral.

Weißgefleckten Kugelfisch, auch bekannt als Sternenbanner-Kugelfisch.
White-spotted puffer.

Εine Tochter des Meeresgottes Poseidon. A daughter of the sea god Poseidon.

Montipora-Koralle, die zu den Steinkorallen gehört. Montipora coral.

Rotmeer-Anemonenfisch, Red Sea Clownfish

Juwelen-Zackenbarsch. Coral grouper,

Goldsattel-Meerbarbe. Gold-saddle goatfish.

Sohal-Doktorfisch. Sohal surgeonfish.

Langnasendoktor. Long nose doctor fish.

Knobschnauzen-Papageifisch. Knob-snout parrotfish.

Große Riesenmuschel / Mördermuschel. Giant clams

Gold dotted flatworm, Kalifornische Aglaja.

Weißspitzenhai. Whitetip shark.

Tauchplan in Habibi Gafahr.

Gelber Boxfisch

Fettbarsch, Arabischer Zackenbarsch oder Waben-Zackenbarsch. Greasy grouper

Red Sea sailfin tang, scientifically known as Zebrasoma desjardinii, auch als Desjardin-Segelflossendoktor.

Segelflossendoktorfischen.

Lutjanus fulviflamma, auch bekannt als Schwarzflecken-Schnapper.

Blackspot snapper, black-spot sea perch.

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2024

ΝΑΜΙΜΠΙΑ 2 -

WALVIS BAY, CAPE CROSS

Καρχαρίες, ηλιόψαρο, γουνοφόρες φώκιες

Γεια σας παιδιά,

Σήμερα, μετά το πρώτο επεισόδιο, θα σας μεταφέρω για λίγο στον κόλπο Βάλβις (Walvis Bay) και στο Κέιπ Κρος (Cape Cross) στη Ναμίμπια. Άλλες 2 αξέχαστες εμπειρίες από το ταξίδι μας το 2003, που επιθυμώ να μοιραστώ μ’ όλους εσάς που θα διαθέσετε μέρος του χρόνου σας.

Walvis Bay

Ο κόλπος Walvis στην περιοχή Erongo, είναι η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας με σχεδόν 103.000 κατοίκους (2023), και το πιο σημαντικό λιμάνι στη Ναμίμπια.

Το ξεκίνημα της μίνι κρουαζιέρας στον κόλπο, λόγω της ομίχλης, είχε περιορίσει τις προσδοκίες μας για κάτι ξεχωριστό, ωστόσο, αργά, αργά άρχισε να σκορπίζει και στη συνέχεια ανταμειφτήκαμε δεόντως. Το μόνο σκοτεινό σημείο, της κατά τα άλλα, υπέροχης αυτής εμπειρίας ήταν τα εκαντοντάδες πτερύγια καρχαριών απλωμένα στο κατάστρωμα ενός πλοίου, με ρωσικό όνομα και αμφιβόλου πλευστότητας, στο λιμάνι του κόλπου! Ευτυχώς, τα σμήνη των πελεκάνων, τα δελφίνια γύρω μας, οι κορμοράνοι, οι γουνοφόρες φώκιες και το φεγγαρόψαρο (ηλιόψαρο), του οποίου η θέαση δεν είναι τόσο συχνή για έναν κοινό τουρίστα, φρόντισαν να διασκεδάσουν κάπως την θλιβερή εικόνα των πτερυγίων.

Πτερύγια καρχαριών απλωμένα στο κατάστρωμα!😞

Οι καρχαρίες ανήκουν στον κύκλο των πιο παρεξηγημένων μελών του ζωικού βασιλείου και έχουν πολλούς περισσότερους λόγους να μας φοβούνται απ’ ό,τι εμείς αυτούς. Συμφωνα μ’ ένα δημοσίευμα του Διεθνούς Ταμείου για την Ευημερία των Ζώων (IFAW, International Fund for Animal Welfare) στις 20 Ιουνίου 2024, υπολογίζεται ότι οι άνθρωποι θανατώνουν περίπου 100 εκατομμύρια καρχαρίες ετησίως, ήτοι τρεις καρχαρίες κάθε δευτερόλεπτο, με το 80% να αποδίδεται στο εμπόριο πτερυγίων. Εν αντιθέσει, παγκοσμίως, λιγότεροι από 10 άνθρωποι σκοτώνονται κάθε χρόνο από επιθέσεις καρχαριών.

Το ρωσικό πλοίο

Οι αλιείς αφού τους κόψουν τα πτερύγια, τους πετούν ζωντανούς πίσω στον ωκεανό. Οι καρχαρίες με κομμένα τα πτερύγια είναι καταδικασμένοι να πεθάνουν από ασφυξία, αιμορραγία ή να γίνουν λεία άλλων θηρευτών.😔

Κι όλα αυτά για ν’ απολαύσουν μερικοί ‘’κύριοι’’ στην Ανατολική Ασία σούπα πτερυγίων! Εντούτοις, αν και καταναλωτές του πιάτου αυτού είναι κυρίως Κινέζοι ή άτομα κινεζικής καταγωγής, δυστυχώς, η κατανάλωση στις δυτικές κοινωνίες με εύπορους καταναλωτές, Ασιάτες ή μη, αυξάνεται. Η δε ζήτηση για πτερύγια καρχαρία συνεχίζει να οδηγεί την υπεραλίευση των!

Λίγο πρίν την επιβίβαση στο σκάφος

Οι καρχαρίες διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στη διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Άραγε, μ’ αυτά τα μυαλά περιορισμένης ευθύνης που μας διακατέχουν, για πόσο ακόμη θα μπορέσουμε να διατηρήσουμε τις ισορροπίες σ’ αυτούς τους βιότοπους φίλες και φίλοι; Σημειωτέον επίσης ότι οι καρχαρίες έχουν χαμηλά ποσοστά αναπαραγωγής επειδή χρειάζονται πολύ χρόνο για να φτάσουν σε σεξουαλική ωριμότητα, γεγονός που καθιστά δύσκολο τον επαναπληθυσμό.

Πελεκάνοι, κορμοράνοι, γλάροι...ξαποστάζουν για λίγο...

Πολλά είδη εξ αυτών, συμπεριλαμβανομένων των απειλουμένων με εξαφάνιση, εκτός από τα πτερύγια τους, κυνηγούνται και για άλλα προϊόντα όπως το κρέας, το δέρμα και παρασκευή συμπληρωμάτων υγείας. Επίσης χρησιμοποιούν λάδι από το συκώτι τους, αν και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι βοηθάει, εναντίον διαφόρων μορφών καρκίνου, παρενεργειών χημειοθεραπείας, για την πρόληψη του κοινού κρυολογήματος, της γρίπης και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού.

Από το 2000 πολλές χώρες, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών, έχουν υιοθετήσει νόμους στα ύδατά τους και στην ανοιχτή θάλασσα για να απαγορεύσουν αυτή την πρακτική.

Χαμηλή πτήση...

Στις ΗΠΑ η εισαγωγή/εξαγωγή και η πώληση πτερυγίων καρχαρία είναι παράνομη από τον Δεκέμβριο του 2023, εντάσσοντας τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο ως τις μόνες χώρες που απαγορεύουν το εμπόριο.

ΠΩΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ ΠΤΕΡΥΓΙΑ ΚΑΡΧΑΡΙΑ;

Τα πτερύγια καρχαρία χρησιμοποιούνται για την παρασκευή σούπας, μια λιχουδιά την οποία κάποτε έφτιαχναν αποκλειστικά για τους Κινέζους αυτοκράτορες και τους ευγενείς. Ο χόνδρος από το πτερύγιο αποξηραίνεται και προετοιμάζεται προσεκτικά ως συστατικό σε μια σούπα αρωματισμένη με θαλασσινά ή ζωμό

Να και το δελφίνι δίπλα μας...

κοτόπουλου και βότανα.

Η διαδικασία προετοιμασίας καθιστά αυτό το πιάτο πολύ δαπανηρό, έως $100,00 το μπολ, και σερβίρεται συνήθως σε συμπόσια και γάμους. Το αποξηραμένο πτερύγιο καρχαρία είναι το πιο ακριβό προϊόν θαλασσινών κατά βάρος και δημιουργεί τεράστιο κίνητρο στους ψαράδες, οι οποίοι κυνηγούν καρχαρίες, αποκλειστικά για τα πτερύγια τους. Η τιμή ανά κιλό ξεπερνά τα 1.000 δολάρια.

...κι ένα σμήνος πελεκάνων ακολουθεί!

Η σούπα με πτερύγια καρχαρία έχει συσχετιστεί με ποικίλα οφέλη, από αυξημένη ανδρική σεξουαλικότητα έως μεγαλύτερη διάρκεια ζωής. Ωστόσο, το πτερύγιο είναι καθαρά χόνδρος, όπως στους ανθρώπους, στις αγελάδες κι άλλα σπονδυλωτά. Ο χόνδρος έχει μηδενική θρεπτική αξία!

Σε μια μελέτη του 2012 με πτερύγια από επτά είδη καρχαριών, στο 80 τοις εκατό των 29 δειγμάτων, βρέθηκε μια νευροτοξίνη γνωστή ως BMAA (β-Methylamino-L-Alanin). Μια μελέτη παρακολούθησης το 2016 ανακάλυψε BMAA στο 87% των 55 δειγμάτων πτερυγίων και κρέατος από 10 διαφορετικά είδη. Το BMAA μπορεί να είναι ένας παράγοντας κινδύνου για πολλές εκφυλιστικές διαταραχές του εγκεφάλου, συμπεριλαμβανομένων των νόσων Alzheimer, Parkinson και Lou Gehrig ή της ALS.

BMAA - Η β-μεθυλαμινο-L-αλανίνη ή BMAA είναι ένα μη πρωτεϊνογόνο αμινοξύ που παράγεται από κυανοβακτήρια. Η BMAA είναι μια νευροτοξίνη, της οποίας ο πιθανός ρόλος σε διάφορες νευροεκφυλιστικές ασθένειες αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής έρευνας.

Αυτή η γουνοφόρα φώκια είναι η κάτοικος της σημαδούρας 18!

Τα πτερύγια του καρχαρία έχουν επίσης υψηλή περιεκτικότητα σε υδράργυρο, μια γνωστή τοξίνη με αντιαναπαραγωγική, αντιαναπτυξιακή δράση και πέραν αυτού μπορεί να προκαλέσει μόνιμη βλάβη στα νεύρα και στον εγκέφαλο. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εξέτασε τα πτερύγια του καρχαρία και προσδιόρισε ότι σε ορισμένα εξ αυτών η περιεκτικότητα υδραργύρου σ’ ένα πιάτο σούπας υπερέβαινε τη επιτρεπόμενη έκθεση.

Εν γένει, τα προϊόντα καρχαρία μπορεί να περιέχουν επικίνδυνα
επίπεδα υδραργύρου, που αποτελούν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Ορθαγορίσκος, φεγγαρόψαρο, ηλιόψαρο ή Mola mola είναι ένα από τα βαρύτερα γνωστά οστέινα ψάρια, με βάρος που συνήθως κυμαίνεται ανάμεσα στα 250 και στα 1.000 κιλά, αλλά μπορούν να φθάσουν τους 2 τόνους. Το μεγαλύτερο που έχει καταγραφεί ζύγιζε 2250 κιλά. Η ονομασία Mola mola προέρχεται από τη λατινική λέξη που σημαίνει «μυλόπετρα». Ονομάστηκε έτσι για το γκρι, στρογγυλό σώμα και την τραχιά υφή του.

...και η σημαδούρα!

Κατά μέσον όρο τα ηλιόψαρα φθάνουν ένα μήκος 3 μέτρων Η μορφή του θυμίζει κεφάλι ψαριού με ουρά και το κύριο σώμα του είναι πεπλατυσμένο πλευρικά. Στα γερμανικά, το ψάρι είναι επίσης γνωστό ως Schwimmender Kopf, ήτοι πλωτό κεφάλι.

Το είδος απαντάται κυρίως στα τροπικά και εύκρατα νερά το κόσμου. Στον ανατολικό Ειρηνικό από τη Βρετανική Κολομβία έως τη Χιλή, στον ανατολικό Ατλαντικό από τη Σκανδιναβία έως τη Νότια Αφρική και στον δυτικό Ατλαντικό από τη Νέα Γη έως την Αργεντινή. Το φεγγαρόψαρο συχνάζει επίσης στη Μεσόγειο και το φθινόπωρο το βλέπουμε συχνά να κάνει βόλτες στη Βόρεια Θάλασσα στην περιοχή Skagerrak και Kattegat.

Ορθαγορίσκος, φεγγαρόψαρο ηλιόψαρο...

Τα ηλιόψαρα περνούν συχνά έως και τη μισή μέρα τους κάνοντας ηλιοθεραπεία (εξ ου η αγγλική ονομασία sunfish) κοντά στην επιφάνεια του νερού, είτε κολυμπώντας κατακόρυφα, με το ραχιαίο πτερύγιο να βγαίνει έξω από το νερό, σαν του καρχαρία, είτε ξαπλωμένα πλαγίως, επιπλέοντας οριζόντια. Καταδύονται μέχρι 500 μέτρα για να κυνηγήσουν.

Τα δόντια του ηλιόψαρου συγχωνεύονται σε δύο πλάκες που μοιάζουν με το ράμφος ενός παπαγάλου.

Οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα ηλιόψαρα ήταν σχετικά νωχελικά όντα. που περνούσαν τις μέρες τους κάνοντας ηλιοθεραπεία και τρώγοντας μέδουσες. Ωστόσο, στην πραγματικότητα, τα ηλιόψαρα είναι δραστήρια αρπακτικά με διακριτικά γούστα που ταξιδεύουν αρκετά μίλια την ημέρα. Σε μια πρόσφατη μελέτη, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι ορθαγορίσκοι τρέφονται αποκλειστικά με τα πιο πλούσια σε ενέργεια μέρη των μεδουσών, ήτοι τις γονάδες και τα πλοκάμια, ενώ αφήνουν τη λιγότερο θρεπτική καμπάνα. Στο μενού τους συμπεριλαμβάνονται επίσης μικρά ψάρια, προνύμφες, καλαμάρια και καρκινοειδή.

...έξω από την επιφάνεια του νερού το πτερύγιο του θυμίζει καρχαρία.

Το θηλυκό φεγγαρόψαρο μπορεί να γεννήσει έως και 300 εκατομμύρια αυγά ανά περίοδο ωοτοκίας, περισσότερα από οποιοδήποτε άλλο σπονδυλωτό. Τα αυγά έχουν διάμετρο 1 χιλιοστό και οι προνύμφες μήκος 3 χιλιοστά.

Λόγω του μεγέθους τους, τα ενήλικα ζώα δεν έχουν σχεδόν καθόλου φυσικούς εχθρούς. Υπάρχουν αναφορές για επιθέσεις από όρκες, θαλάσσια λιοντάρια της Καλιφόρνια και καρχαρίες.

Σε ορισμένες χώρες του κόσμου, όπως Ιαπωνία, Κορέα και Ταϊβάν, που αλλού αναρωτιέμαι, το ηλιόψαρο θεωρείται λιχουδιά. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι κανονισμοί απαγορεύουν την εμπορεία αυτών των ψαριών.

ΣΤΡΕΙΔΙΑ της Ναμίμπια

Στα μέσα της περιήγησής μας είχαμε την ευκαιρία να απολαύσαμε τα περίφημα στρείδια της Ναμίμπια, τα οποία σύμφωνα με τους ειδικούς συμπεριλαμβάνονται στα καλύτερα του κόσμου...κάτι που επιβεβαιώνω ανεπιφύλακτα. Είναι γευστικότατα και με δύο στρείδια χορταίνεις!

Καλλιέργεια στρειδιών στα ανοιχτά του κόλπου Βάλβις.

Τα περισσότερα από τα στρείδια που απολαμβάνουμε σήμερα στη Νότια Αφρική εισάγονται ως σπόροι στρειδιών από φυτώρια στη Ναμίμπια και τη Χιλή και ωριμάζουν στον κόλπο Algoa, στα ανοικτά των ακτών της Gqeberha και στον κόλπο Saldanha, στο Δυτικό Ακρωτήριο.

Σημειωτέον ότι τα εκτρεφόμενα στρείδια είναι ασφαλή για κατανάλωση και φιλικά προς το περιβάλλον, με τα αγροκτήματα να έχουν συχνά θετικό αντίκτυπο στο περιβάλλον γύρω τους.

Παρεμπιπτόντως, σας παραθέτω μερικές συμπληρωματικές πληροφορίες γύρω από τα στρείδια.

Απολαλαμβάνοντας τα στρείδια με δύο γουλιές σαμπάνια.

Οι αρκτικές θερμοκρασίες και τα μεγάλα βάθη των νότιων νερών στη Νέα Ζηλανδία συμβάλλουν στις πλούσιες και χυμώδεις γεύσεις των Bluff Oysters. Είναι μεγάλα, ζουμερά και έχουν έντονη γεύση, δίνοντάς τους μια θέση ανάμεσα στα καλύτερα στρείδια στον κόσμο.

Η Αυστραλία φημίζεται για τα στρείδια Sydney Rock που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες σε όλη τη χώρα.

Ουδέν σχόλιον!

Τώρα, αν ανήκετε στην κατηγορία ατόμων που ακούνε στρείδια και γλύφονται, τότε το Galway, στη δυτική ακτή της Ιρλανδίας, είναι το στέκι σας. Τα Kelly Oysters, που εδρεύουν σε μια μικρή είσοδο στον κόλπο Galway, έχουν περιγραφεί ως τα πιο αρωματισμένα στον κόσμο.

Ο μεγαλύτερος εκτροφέας στρειδιών στον κόσμο είναι η Κίνα η οποία αντιπροσωπεύει περίπου το 85% της παραγωγής παγκοσμίως, ωστόσο, την καταναλώνει σχεδόν εξ ολοκλήρου στο εσωτερικό.

CAPE CROSS – Γουνοφόρες φώκιες

Το Cape Cross Seal Reserve είναι μια προστατευόμενη περιοχή της Ναμίμπια και τόπος αναπαραγωγής της γουνοφόρας φώκιας, Cape Fur Seals (Αποικία Φώκιας Ακρωτηρίου), στην πραγματικότητα ένα είδος θαλάσσιου λιονταριού. Ονομάζονται έτσι για το παχύ τους δέρμα από κοντή μαλακή γούνα. Το καταφύγιο αυτό είναι μια από τις μεγαλύτερες αποικίες για τις φώκιες του ακρωτηρίου στον κόσμο.

Κατά μήκος των ακτών της Ναμίμπια και της Νότιας Αφρικής υπάρχουν 24 αποικίες φώκιας με 650.000 ζώα περίπου. Εκτιμάται ότι 80.000 έως 100.000 φώκιες βρήκαν καταφύγιο στο Cape Cross.

Το Cape Cross είναι μία από τις δύο κύριες τοποθεσίες στη Ναμίμπια (η άλλη είναι στο Lüderitz) όπου οι φώκιες θανατώνονται, εν μέρει για την εκμετάλλευση των δορών τους και εν μέρει για την προστασία του αποθέματος ψαριών.

Τα κουτάβια της φώκιας κυνηγούνται για αιώνες για τα μαύρα πτερύγια τους και για το όμορφο γκρι-ελαιό τρίχωμα που αποκτούν μετά τη γέννα. Η γούνα της ενήλικιας φώκιας είναι πολύ χονδροειδής και ως εκ τούτου ακατάλληλη για χρήση στη βιομηχανία γούνας.

Τα σχόλια περισσεύουν...

Ο οικονομικός αντίκτυπος όμως της φώκιας στους αλιευτικούς πόρους είναι αμφιλεγόμενος. Ενώ μια μελέτη που ξεκίνησε η κυβέρνηση διαπίστωσε ότι οι αποικίες φώκιας καταναλώνουν περισσότερα ψάρια από ό,τι μπορεί να πιάσει ολόκληρη η αλιευτική βιομηχανία, η εταιρεία προστασίας των ζώων, Seal Alert South Africa, εκτίμησε τις απώλειες στην εμπορική αλιεία λιγότερο από 0,3%.

Βεβαίως η θανάτωση εκατομμυρίων καρχαριών, οι οποίοι ανήκουν στους φυσικούς κυνηγούς/θηρευτές φώκιας, διευκόλυναν στην αύξηση του πληθυσμού τους. Από την άλλη πλευρά η υπεραλίευση οδήγησε/οδηγεί σε μείωση του αριθμού αυτών, λόγω έλλειψης επαρκούς τροφής! Οι αρσενικές φώκιες ζυγίζουν από 180 έως 360 κιλά και για τη διατροφή τους καταναλώνουν, κατά μέσο όρο, 4% έως 6% του σωματικού τους βάρους ημερησίως. Δεν τρώνε όμως κατά τη διάρκεια της περιόδου ζευγαρώματος,γέννας ή αλλαγής δέρματος. Σ’ αυτό το διάστημα, για τις ενεργειακές τους ανάγκες χρησιμοποιούν το εναποθηκευμένο λίπος. Σημειωτέον οι θηλυκές φώκιες ζυγίζουν 4 φορές λιγότερο.

Η εγκυμοσύνη διαρκεί περίπου 8 μήνες. Μετά τη γέννα τα κουτάβια της φώκιας ζυγίζουν περίπου 4,5 έως 7 κιλά. Λίγες μέρες μετά τον τοκετό η μητέρα πρέπει να επιστρέψει στη θάλασσα για να τραφεί.

Τα σημάδια των μαχών μεταξύ των διεκδικητών φανερά!

Μπορούν να βουτήξουν σε βάθη άνω των 200 μέτρων και να κρατήσουν την αναπνοή τους έως 7,5 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου τα μικρά είναι πολύ ευάλωτα και κυνηγούνται από τσακάλια και ύαινες.

Οι αρσενικές φώκιες είναι πολύ ιδιοκτησιακές κι αφού έχουν να φροντίσουν ένα χαρέμι 5 έως 25 θηλυκών υπεραμύνονται τον χώρο της εξουσίας τους επιτιθέμενες εναντίον κάθε εισβολέα.

Το Κέιπ Κρος έχει μια ενδιαφέρουσα ιστορία ενός πέτρινου σταυρού στο σκοτεινό ακρωτήρι, που στήθηκε το 1486, από τον διάσημο Πορτογάλο θαλασσοπόρο Diogo Cão, ο οποίος βγήκε στη στεριά για να στήσει έναν σταυρό (ή padrão) ανάμεσα στους βράχους σε ένα μέρος που ονόμασε Cabo do Padrão. Ο στόλος του επέστρεψε στην Πορτογαλία χωρίς αυτόν και οι συνθήκες του θανάτου του παραμένουν μυστηριώδεις.