ΕΛΕΦΑΝΤΕΣ - Τι γνωρίζουμε αλήθεια για τα θαυμάσια αυτά πλάσματα; 

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Φίλες και φίλοι,

Τους έχουμε δει σε ντοκιουμαντέρ, σε ταινίες, σε ζωολογικούς κήπους και δυστυχώς στο τσίρκο, αλλά το να θαυμάσει κανείς τους υπέροχους αυτούς γίγαντες ελεύθερους στο φυσικό τους περιβάλλον...έ, ναι, είναι το κάτι άλλο. Δεν ξέρω πόσοι από εσάς είχαν την τύχη ή την ευκαιρία να τους απολαύσουν υπό αυτές τις συνθήκες.

Για την ιστορία, πριν από την εισβολή των Ευρωπαίων στην Αφρική, υπολογίζεται πως υπήρχαν περί τα 26 εκατομμύρια ελέφαντες. Στις αρχές του 20ού αιώνα, ο αριθμός τους είχε μειωθεί στα 10

εκατομμύρια και μέχρι το 1970 έπεσε στα 1,3 εκατομμύρια. Μεταξύ 1970 και 1990, το συνεχιζόμενο κυνήγι και η λαθροθηρία έθεσαν τον αφρικανικό ελέφαντα σε κίνδυνο εξαφάνισης, μειώνοντας τον πληθυσμό του κατά το ήμισυ. Περίπου 100 αφρικανικοί ελέφαντες εξακολουθούν να σκοτώνονται καθημερινά από λαθροκυνηγούς για το ελεφαντόδοντο, το κρέας και μέρη του σώματος των!

Το 2016, οι ειδικοί εκτιμούσαν ότι ο πληθυσμός των ελεφάντων της Αφρικής είχε μειωθεί κατά 111.000 ελέφαντες σε μια δεκαετία. Σήμερα, υπάρχουν μόνο 415.000 ελέφαντες σε ολόκληρη την Αφρική.

Σύμφωνα με μια ανακοίνωση του Παγκόσμιου Ιδρύματος Διατήρησης της Φύσης (WWF, World Wide Fund For Nature), οι αφρικανικοί ελέφαντες θα εξαφανιστούν έως το 2040, εάν δεν ληφθούν επειγόντως μέτρα για τη διάσωση τους (19 Νοεμβρίου 2019). Ελπίζουμε μόνο, λίγο πριν το τέλος, να μη σταματήσει η λήψη των απαιτούμενων μέτρων για την προστασία τους...

Οι ελέφαντες ανήκουν στην κατηγορία των ζώων που θαυμάζουμε ιδιαίτερα και είμαστε πολύ ευτυχείς που είχαμε την ευκαιρία να απλαύσουμε τα καταπληκτικά αυτά όντα, στα Εθνικά Πάρκα Krüger και Addo της Νότιας Αφρικής, από κοντά. Το πρώτο καλύπτει μια έκταση 20.000 τετρ. χλμ. περίπου και το δεύτερο 1640.

ΑΧΙΝΟΙ – Λιχουδιά και μακροζωία

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Φίλες και φίλοι,

καλοκαιράκι, μπανάκια στην θάλασσα... όλο και κάποιος από εμάς θα πατήσει κανένα αχινό! Αλήθεια όμως, πόσα γνωρίζουμε γι’ αυτές τις υπάρξεις;

Μία πρόσκληση σε γεύμα, πέρυσι κι εφέτος, από τον φίλο Γιάννη Κωστή, που μεταξύ των ποικίλων λιχουδιών συμπεριελάμβανε και αχινούς, μου έδωσε το κέντρισμα να ψάξω και να εμβαθύνω τις

Είδος αχινού Diadema setosum με μακρυά αγκάθια, ελαφρώς δηλητηριώδης
 αλλά όχι επικίνδυνος. Εν τούτοις...φύλαγε τα ρούχα σου...
Λήψη 2004, Ερυθρά θάλασσα, όταν ήμασταν ακόμη δύτες εν ενεργεία 

γνώσεις μου γύρω απ' αυτά τα δημιουργήματα, τις οποίες μοιράζομαι μαζί σας.

Οι αχινοί ή εχίνοι ή αχινιοί κατοικούν στην γη μας από την Σιλούρια γεωλογική περίοδο, ήτοι εδώ και 450 εκατομμύρια χρόνια περίπου, ανήκουν στους μακροβιότερους οργανισμούς του πλανήτη μας και συγκαταλέγονται στην ομάδα των εχινοδέρμων. Μέχρι σήμερα μας είναι γνωστά περίπου 950 είδη τα οποία απαντώνται σε διαφορετικά βάθη... έως και 5000 μέτρα.

Κάποιοι αχινοί μπορούν να φθάσουν άνετα τα 100 χρόνια ζωής και μερικά ήδη μάλιστα να ξεπεράσουν τα 200, άλλοι πάλι, ζουν πολύ λιγότερο, όπως π.χ. ο ποικιλόχρωμος αχινός (Lytechinus variegatus), ο οποίος ζει μόλις τέσσερα χρόνια. Πάντως οι

Τα  ΚΟΑΛΑ

του Γιάννη Αρβανιτάκη 

Αλήθεια, φίλες και φίλοι,

πόσο λίγα πράγματα γνωρίζουμε για τον θαυμαστό κόσμο που μας περιβάλλει! 

Σίγουρα θα έχετε διαβάσει ή έχετε δει κάποιο ντοκιουμαντέρ για τα τόσο συμπαθητικά κι αγαπησιάρικα κοάλα. Τα έχω

φωτογραφίσει αρκετές φορές και σας παρουσιάζω μερικές φωτό που κατά την γνώμη μου ξεχωρίζουν. Παραθέτω επίσης ορισμένες ενδιαφέρουσες και λιγότερο γνωστές πληροφορίες γύρω από την ζωή τους.

Το κοάλα έχει μια φυσική ιστορία που ξεκινά τουλάχιστον 25 εκατομμύρια χρόνια πριν. Η επιστημονική ονομασία του κοάλα, φασκόλαρκτος ο σταχτόχρους (Phascolarctos cinereus), προέρχεται από τις ελληνικές λέξεις ''φάσκολος'' που σημαίνει ''σάκος, μάρσυπος'', και ''άρκτος''. Το επίθετο "cinereus" προέρχεται από τη λατινική και σημαίνει 'σταχτόχρους'. Το χρώμα τους όμως μπορεί να ποικίλει μέχρι και καστανοκόκκινο.

ΚΩΝΩΠΕΣ

ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ ΤΟΥ ΖΩΙΚΟΥ ΜΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
 

του Γιάννη Αρβανιτάκη
Αλήθειες, πλάνες, οι πιο κοινές παρανοήσεις και γενικές πληροφορίες σχετικά με τα κουνούπια

Τα πρόσφατα κρούσματα του ιού του Δυτικού Νείλου στην Χώρα μας, οι αλλεπάλληλες δημοσιεύσεις στις εφημερίδες, καθώς και οι αναφορές στα ΜΜΕ, μου έδωσαν την αφορμή να γράψω δύο γραμμές για τα κουνούπια. Για την νόσο

έχουν γραφεί ήδη αρκετά και γι’ αυτό δεν θα επεκταθώ πολύ σ’ αυτήν.

Φίλες και φίλοι,
τα κουνούπια, φορείς πολλών θανατηφόρων ασθενειών, είναι οι υπ’ αριθμόν 1 δολοφόνοι ανά τον κόσμο. Εκτιμάται πως 750.000 έως 1.000.000 άνθρωποι, κυρίως παιδιά κάτω των πέντε ετών, πεθαίνουν κάθε χρόνο μόνο από την ελονοσία, με το 90% των περιπτώσεων να παρατηρούνται στην Αφρική, νοτίως της Σαχάρας. Περισσότερο από το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού ζει σε περιοχές ελονοσίας. Σύμφωνα με τα σημερινά δεδομένα, σ’ αυτά τα τροπικά και υποτροπικά κλίματα, κάθε χρόνο καταχωρούνται γύρω στα 300 εκατομμύρια νέα κρούσματα ελονοσίας.