ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΜΥΡΟΝ    του Γιάννη Αρβανιτάκη
Φίλες και φίλοι,
                                                                                                                   
ήταν Μεγάλη Πέμπτη του 1960, επί πατριαρχίας του Αθηναγόρα του Α’, όταν μαζί με τους συμμαθητές μου της Μεγάλης του

Λήψη: Προαύλιο του Πατριαρχείου, 1.8.2009

Γένους Σχολής του Φαναριού, είχαμε την εξαιρετική τιμή, να παρευρεθούμε και να ζήσουμε εκ του πλησίον, την τελετουργία καθαγιασμού του Άγιου Μύρου. Τότε βέβαια δεν ήμουν ακόμη σε θέση να εκτιμήσω την σπουδαιότητα της ανεπανάληπτης αυτής εμπειρίας, ενός σχετικά, όχι τόσο συχνού γεγονότος.
Για την ιστορία, θα ήθελα να κάνω μία μικρή παρέκβαση. Οι γονείς μου μας μεγάλωσαν σύμφωνα με το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα. Σχεδόν κάθε Κυριακή, η εκκλησιαστική λειτουργία και το μεσημβρινό φαγητό με τα μέλη της ευρύτερης οικογένειας ήταν μέσα στο κανονικό μας πρόγραμμα. Όταν ξεκινήσαμε με την αστική σχολή (δημοτικό), τις Τετάρτες ή Πέμπτες παρακολουθούσαμε μαθήματα κατηχητικού.