ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ

Φίλες και φίλοι, στις 3 Φεβρουαρίου, λίγο μετά το μεσημέρι που τριγυρίζαμε στους δρόμους και τα στενάκια της Hobart (για όσους δεν το γνωρίζουν, πρωτεύουσα της Τασμανίας), κάποια στιγμή τα τοιχώματα του στομάχου μας άρχισαν να στέλνουν τα πρώτα μηνύματα στέρησης προς τον εγκέφαλο!

Οσονούπω το μάτι μας έπεσε στην επιγραφή „MEZETHES“ “ Greek Taverna“. Χωρίς περιστροφές μπαίνουμε μέσα και μας καλωσορίζει ένα μελαψό κοριτσάκι από την Μαλαισία. Ερωτώ αν κάποιος μιλά την γλώσσα μας και μου απαντά, „μάλιστα, η ιδιοκτήτρια στην κουζίνα“!

ΤΑΥΡΙΚΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ - 2009

ΤΑΥΡΙΚΗ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΣ - 2009

Μια ανάρτηση του φίλου Γεράσιμου για τις δηλώσεις του Πούτιν περί Ελλήνων: «Αυτόχθων πληθυσμός στην Κριμαία είναι οι Έλληνες- Ήταν εκεί πολύ πριν από όλους μας», έγινε αφορμή να αναρτήσω τις παρακάτω φωτογραφίες από την Ταυρική Χερσόνησο (Χερσόνασο).

Το 2009 ασκούσα το επάγγελμά μου σ’ ένα κρουαζιερόπλοιο με το οποίο κάθε τρεις εβδομάδες πιάναμε Σεβαστούπολη. Η προνομιακή ευκαιρία να επισκεφθώ τα ερείπια της αρχαίας πόλης της Χερσονήσου, μας δόθηκε όταν η Ουκρανή νοσοκόμα μου Irina, προσφέρθηκε να μεσολαβήσει, ώστε ένας οικογενειακός τους φίλος να αναλάβει την ιδιωτική μας ξενάγηση.

ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ;

ΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ; 

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Αρχές Ιουλίου, σε μία ανάρτηση της φίλης Γιάννας, διάβασα ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο περί χειριστικών γονέων, το οποίο και παραθέτω ως σύνδεσμο παρακάτω. Το θέμα είναι εξαιρετικά περίπλοκο και ανεξάντλητο. Χωρίς να αμφισβητώ τις τοποθετήσεις της συντάκτριας ψυχοθεραπεύτριας κυρίας Χαρίλα, ως οικογενειακός γιατρός και με αρκετή εμπειρία στην ψυχοθεραπευτική, επιτρέψτε μου να εκφράσω και την δική μου ταπεινή γνώμη.
Η αναφορά της βέβαια απευθύνεται στους αποκλειστικά χειριστικούς γονείς, δεν είμαστε όμως όλοι μας κάπως χειριστικοί απέναντι στα παιδιά μας;
Θέτω πρώτα το ερώτημα: Γιατί θέλουμε να αποκτήσουμε απογόνους;

- Μήπως γνωρίζοντας πως θα πεθάνουμε μια μέρα, ενεργούμε εγωιστικά ώστε να μη χαθεί τελείως το γενετικό μας υλικό;

Οταν μια φιλία υπερβαίνει τη διχόνοια δύο λαών

Οταν μια φιλία υπερβαίνει τη διχόνοια δύο λαών

Μία ιστοριούλα σύντομο βιογραφικό του αγαπημένου μου αδελφικού φίλου και συμμαθητή Γιάννη Ντοκμετζίογλου.

Ο Γιάννης Ντοκμετζίογλου γεννήθηκε το 1945 στην Κωνσταντινούπολη, στη συνοικία Φανάρι. Ξεκίνησε το σχολείο στο τετρατάξιο δημοτικό σχολείο του Μπαλατά και στη συνέχεια για την 5η και την 6η Δημοτικού αλλά και για τις τρεις τάξεις Γυμνασίου, ....

....η συνέχεια στον σύνδεσμο.

http://www.humanstories.gr/otan-mia-filia-yperveni-ti-dichonia/

ΛΙΓΕΣ ΛΕΞΕΙΣ για τον ΕΡΩΤΑ, την ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ και... τη ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

ΛΙΓΕΣ ΛΕΞΕΙΣ για τον ΕΡΩΤΑ, την ΠΡΩΤΗ ΜΑΤΙΑ και... τη ΝΕΥΡΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ
του Γιάννη Αρβανιτάκη

Το ερέθισμα να γράψω δύο λόγια επί του θέματος, μου το έδωσε μία ανάρτηση της φίλης Γιάννας, καθώς και οι τοποθετήσεις του καλού μου φίλου Λάκη που με ταλαιπωρεί αρκετά συχνά με τα δύσκολα ερωτηματικά που θέτει, η οποία αφορούσε τον ''έρωτα της πρώτης στιγμής''. Υπάρχει τελικά ή όχι;

Ως γνωστόν, τα συναισθήματα είναι υποκειμενικά, λειτουργούν διαφορετικά για τον καθέναν από μας, κι επομένως ποικίλουν κι οι αντιλήψεις μας! Ανάλογα με την ερμηνεία που δίνουμε στα συναισθήματά μας, χρησιμοποιούμε και τις λέξεις που κρίνουμε κατάλληλες για να τα εκφράσουμε.

ΠΟΛΥΤΑΞΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ – ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ‘’ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ’’ ΙΑΤΡΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΓΕΙΑ

ΠΟΛΥΤΑΞΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ – ΠΩΣ ΦΑΝΤΑΖΟΜΑΙ ΤΗΝ ''ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ'' ΙΑΤΡΙΚΗ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ – ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΓΕΙΑ

του Γιάννη Αρβανιτάκη

‘Η διατήρηση της υγείας είναι καθήκον. Λίγοι φαίνεται να συνειδητοποιούν ότι υπάρχει και κάτι που θα μπορούσαμε να το πούμε φυσική ηθική’.
Herbert Spencer, 1820-1903, Βρετανός φιλόσοφος

Φίλες και φίλοι, από μικρό παιδί με συνάρπαζε και με ενθουσίαζε ό,τι είχε σχέση με τη βιολογία και την ιατρική. Ει δυνατόν διάβαζα κάθε άρθρο που αναφερόταν σε νέες κατακτήσεις της ιατρικής επιστήμης και τις προβλεπόμενες εφαρμογές της στην πράξη. Το ίδιο ισχύει και για την επιστημονική φαντασία ή ακριβέστερα μελλοντολογία εφ’ όσον στηριζόταν στις αντίστοιχες έρευνες.

ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ & ΣΥΝΕΝΖΥΜΟ Q10

ΙΝΟΜΥΑΛΓΙΑ & ΣΥΝΕΝΖΥΜΟ Q10

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Η ανάρτηση ενός άρθρου του κ. Μ. Δημόπουλου περί ινομυαλγίας και συνενζύμου Q10 από μια φίλη στο Facebook, μου έδωσε την αφορμή να σχολιάσω περιληπτικά μερικά σημεία.

Πρώτα απ’ όλα διαφωνώ ριζικά με τη τοποθέτηση του κ. Δημόπουλου: ''Και όμως υπάρχουν αποτελεσματικότεροι τρόποι αντιμετώπισης, που το ιατρικό κατεστημένο αποκρύπτει'', και το διευκρινίζω παρακάτω!
Η ινομυαλγία είναι ένα σύνδρομο επίμονου εκτεταμένου πόνου που συνοδεύεται από δυσκαμψία, κόπωση, διαταραχές του ύπνου οι οποίες εμποδίζουν την αναζωογόνηση του οργανισμού, γνωστικές δυσκολίες, και συχνά περιβάλλεται από άλλα πολλαπλά ανεξήγητα συμπτώματα, άγχος ή κατάθλιψη, καθώς επίσης από λειτουργική ανεπάρκεια των δραστηριοτήτων της καθημερινής ζωής. Συνήθως προσβάλλει νέες και μεσήλικες γυναίκες, αλλά μπορεί να εκδηλωθεί και σε κάθε ηλικία ανεξαρτήτως φύλου.