Ετικέτες

Κυριακή 18 Μαρτίου 2018

ΤΟ ΣΕΞ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΑΡΑΝΤΑΠΕΝΤΕ,   
ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΩΝ,   ΓΗΡΙΑΤΡΙΚΟ ΣΕΞ! 
ΡΟΜΠΟΤΙΚΗ & ΣΕΞ, τα γυναικοειδή και τα ανδροειδή στις ζωές μας!
ΜΥΘΟΙ & ΠΑΡΑΝΟΗΣΕΙΣ


Όσοι αγαπούν βαθύτατα (...και κάνουν έρωτα...θα συμπλήρωνα) δεν γερνούν, μπορεί να πεθάνουν από γηρατειά, αλλά πεθαίνουν νέοι. Sir Arthur Wing Penero (1855 – 1934)

Η σεξουαλική συμπεριφορά του ανθρώπου συνεπάγεται την έκφραση της σεξουαλικότητας που είναι μια έννοια πολυδιάστατη, ένα βιο-ψυχο-κοινωνικό φαινόμενο.

Να μη ξεχνάμε πως σε όλους τους πολιτισμούς, οι ηλικιωμένοι θεωρούνται ως αποθήκη σοφίας, παράδοσης και πολιτιστικών αναμνήσεων. Γιατί όχι και στον τομέα του σεξ; Παρά την αύξηση του συνολικού μορφωτικού επιπέδου και την φαινομενική απελευθέρωση του, εν πολλοίς, το σεξ εξακολουθεί να παραμένει ένα θέμα ταμπού!

Εσείς τι λέτε φίλες και φίλοι; Γίνεται το σεξ καλύτερο όσο προχωρεί η ηλικία μας; Το 51% των ερωτηθέντων, άνω των

45 ετών, το πιστεύουν.

Που οφείλεται αυτό; Οι ειδικοί λένε ότι η σεξουαλική ζωή των προχωρημένης ηλικίας ατόμων συχνά επωφελείται, από την περισσότερη εμπειρία, την σεξουαλική αυτοπεποίθηση και από τις σχέσεις που διαχρονικά μέστωσαν σε ένα ανώτερο επίπεδο εμπιστοσύνης και οικειότητας. Δεν υφίσταται όριο ηλικίας για τη σεξουαλικότητα και τη σεξουαλική δραστηριότητα.


Επίσης, η λεγόμενη αντι-σεξουαλική μετάβαση (Contra-sexual transition), ένας ορισμός που χρησιμοποίησε ο Carl Jung και που συνήθως επέρχεται στη μέση ηλικία, όταν οι άνδρες και οι γυναίκες διασχίζουν κάποια σεξουαλικά και ψυχολογικά μονοπάτια, συμβάλλει θετικά στην ενίσχυση των προαναφερθέντων. Οι άνδρες γίνονται πιο οικείοι στις σχέσεις τους, ενώ οι γυναίκες γίνονται πιο δυναμικές και ανεξάρτητες.

Δευτέρα 5 Μαρτίου 2018

Περίπατοι στην κοιλάδα των αναμνήσεων


Εἰς τὴν Πόλιν – (Is-tan-bul)
του Γιάννη Αρβανιτάκη
Μέρος πρώτο

Εδώ και αρκετό καιρό, ποιος άλλος, ο φίλος μου ο Λάκης με παροτρύνει να γράψω κάτι για τα παιδικά/νεανικά μου χρόνια στην Πόλη. Κάπου, κάπου του διηγιόμουν ιστοριούλες από την ζωή μας εκεί και του άρεσε να τις ακούει. "Έλα, ρε φίλε", του έλεγα, "Ποιος νομίζεις ενδιαφέρεται να μάθει τι έκανε ο Γιάννης;" – "Κι όμως θα
Άποψη της σημερινής Πόλης από τον λόφο Τσάμλιτζα, Büyük Çamlıca στο Σκούταρι, στην ασιατική πλευρά της Πόλης και με ύψος 268 μέτρα, έχοντας φοβερή θέα τον Βόσπορο (2012).
εκπλαγείς
", μου απαντούσε. Τελικά, μετά από δευτερεύουσες σκέψεις, ενέδωσα. Όχι από ματαιοδοξία, αλλά επειδή:


Πρώτον, όσο προσωπικές κι’ αν είναι κατά βάθος οι αναμνήσεις μας, στην ουσία είναι τα κομματάκια του πάζλ που γράφουν τις ιστορίες των λαών. Από την στιγμή που γεννιόμαστε αρχίζουν και οι περιπέτειές μας. Εμείς, όλοι μαζί, με τη μικρή ή μεγάλη συμβολή μας γράφουμε τις ιστορίες. Όλες αυτές οι ιστοριούλες δημιουργούν μια μεγάλη. Ένα σύνολο από ''Πολίτικες Κουζίνες'' δηλαδή! Για κάποιους από μας είναι όμορφες, ρομαντικές, τρυφερές, νοσταλγικές και για άλλους πάλι, δραματικές, τραγικές ή

Δευτέρα 19 Φεβρουαρίου 2018

Φίλες και φίλοι, αναλογισθήκατε

ΠΟΣΟ ΑΞΙΖΕΙ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ ΣΗΜΕΡΑ;

(Τα χημικά συστατικά που απαρτίζουν το ανθρώπινο σώμα κοστίζουν 160$ περίπου!)

Πρόσφατα, βαδίζοντας στα μονοπάτια των φωτογραφικών μου αναμνήσεων, η ματιά μου έπεσε πάνω σε μια polaroid φωτό που βλέπετε δίπλα. Η αύρα της έγινε αιτία να παρεκκλίνω της πορείας μου, ωθώντας με απαλά σε μία δίνη συλλογισμών.

Με το φωτοστιγμιότυπο αυτό που απεικονίζει ένα αμόλυντο ακόμη, αθώο πλασματάκι, μια νέα ζωή να καταφθάνει στον κόσμο, για άλλη μια φορά ξεπρόβαλλε στις σκέψεις μου, το υπέροχο, το εξαίσιο και απαράμιλλο ΘΑΥΜΑ της ζωής. Το ζευγάρι είχε ζητήσει από την μαία να μας φωτογραφήσει παρέα, ούτως ώστε μαζί με την ωραία αυτή στιγμή της ζωής τους να θυμούνται και τον γιατρό που την ξεγέννησε.

Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017

ΣΩΣΤΕ ΜΙΑ ΖΩΗ!
ΠΡΩΤΕΣ ΒΟΗΘΕΙΕΣ - 1
Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση (ΚΑΡΠΑ)
του Γιάννη Αρβανιτάκη


Φίλες και φίλοι,
εύχομαι να μην αναγκαστείτε ποτέ να παράσχετε πρώτες βοήθειες σε κάποιον συνάνθρωπό μας που κινδυνεύει, αλλά...
ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΑΤΕ ΟΤΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΡΡΕΕ ΑΝΑΙΣΘΗΤΟΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΣ;
Εδώ και καιρό ο αδελφός μου και ο φίλος μου ο Λάκης με παρωτρύνουν να γράψω δύο λόγια για τις πρώτες βοήθειες εν γένει. Το τελικό ερέθισμα μου το έδωσε ένα πρόσφατο περιστατικό

κατά την τελευταία παραμονή μας στην Κρήτη. Ήταν ώρα επτά το πρωί, όταν με κάλεσαν στο δωμάτιο μου και με παρακάλεσαν να τρέξω για βοήθεια. Κάποιος κύριος είχε πέσει αναίσθητος μπροστά στο πάρκινγκ του ξενοδοχείου. Έσπευσα όσο πιο γρήγορα μπορούσα στο σημείο του συμβάντος. Ο άνθρωπος κειτόταν στο πεζοδρόμιο το πρόσωπό του είχε ήδη μελανιάσει, δεν ανέπνεε και οι καρωτίδες δίχως αισθητό σφυγμό. Παρόντες δύο άνδρες, που όπως μου είπαν, για περίπου 15 λεπτά του παρείχαν θωρακικές συμπιέσεις (καρδιακές μαλάξεις) και απ’ ό,τι παρατήρησα εκείνη τη στιγμή, με την σωστή εφαρμογή της τεχνικής. Η σύζυγος του ήταν παρούσα και του εμφυσούσε κατά διαστήματα αέρα. Το ΕΚΑΒ και ο συνάδελφος εν υπηρεσία είχαν ειδοποιηθεί και βρισκόταν καθ’ οδόν. Με την πρώτη κιόλας εκτίμηση ήταν φανερό πως ο κύριος αυτός ήταν άλλο ένα θύμα αιφνίδιου καρδιακού θανάτου (ΑΚΘ) χωρίς ελπίδα σωτηρίας. Συνεχίσαμε βεβαίως, για ψυχολογικούς λόγους, τις θωρακικές συμπιέσεις/μαλάξεις μέχρι να διακομιστεί στο νοσοκομείο.

Σάββατο 11 Νοεμβρίου 2017

ΕΜΕΙΣ κι’ ΕΚΕΙΝΟΙ 

Εμείς που φύγαμε κι’ αυτοί που έμειναν...
Ένας μικρός απολογισμός 


του Γιάννη Αρβανιτάκη


Φίλες και φίλοι, νιώθω συχνά ένα ψυχοπλάκωμα κι’ ενοχές επειδή δραπέτευσα από τη Χώρα μας! Στο πρόγραμμά μου υπήρχε κι η επιστροφή, όταν όμως θέλησα να γυρίσω, ήταν τόσο αντίξοες οι συγκυρίες που δεν μου το επέτρεψαν.

Επικαλούμαι συχνά την ταινία ''Sliding Doors'' (1998), του Peter Howitt με την Gwyneth Paltrow. Αν δεν την έχετε δει, η ιστορία ξεκινά με την απόλυση της ηρωίδας από τη δουλειά της και ακολούθως να 
σπεύδει στενοχωρημένη να πάρει το μετρό για να γυρίσει σπίτι.
Η ταινία εξελίσσεται βασιζόμενη πάνω σε δύο παράλληλα σενάρια. Κατά το πρώτο σενάριο, η κοπέλα προλαβαίνει το τρένο, πηγαίνει σπίτι και βρίσκει τον φίλο της στο κρεβάτι με μια άλλη γυναίκα. Στη συνέχεια θα τον εγκαταλείψει
και θα γνωρίσει έναν άλλον άντρα που θα της αλλάξει τελείως τη ζωή της. Κατά το δεύτερο, οι ''συρόμενες πόρτες'' κλείνουν και δεν το προλαβαίνει, οπότε όταν φθάνει σπίτι η γυναίκα έχει φύγει. Η ζωή της συνεχίζεται μέσα στις αμφιβολίες και την κατάθλιψη.
Από τότε που είδα την ταινία, βλέπω τη ζωή μας γεμάτη με συρόμενες πόρτες. Μπαίνεις μέσα, κλείνει πίσω σου, παίρνεις μια αναγκαστική πορεία και δεν μπορείς να κάνεις πίσω. Τα φρένα επειγούσης ανάγκης δεν λειτουργούν. Έστω κι’ αν κατέβεις στην άλλη στάση, θα βρεθείς σε άλλο περιβάλλον...κι όπου σε βγάλει. Το αποτέλεσμα: Συμβιβασμός.

Τετάρτη 8 Νοεμβρίου 2017

ΚΑΖΑΝΙΑ, τα ΡΑΚΟΚΑΖΑΝΑ ή ΚΑΖΑΝΕΜΑΤΑ
του Γιάννη Αρβανιτάκη


''Γλέντα και πίνε, σύντεκνε, ρακή, του χρόνου ποιος το ξέρει

γη θα πεθάνεις, γη θα ζεις, γη θα 'σαι σ' άλλα μέρη.''

Πριν από μερικές μέρες Βρεθήκαμε στην όμορφη μας Κρήτη για να γιορτάσουμε τα γενέθλια της συζύγου μου. Οι φίλοι μας Σόνια και Μανώλης που κατοικούν στο Ηράκλειο, με μεσολαβητές τους πολύ κοντινούς και καλούς μας φίλους Ρίτσα και Γιάννη, επίσης Ηρακλειώτες στη καταγωγή, οργάνωσαν για την παρέα μας από την Αγγλία, Ιρλανδία, Γερμανία και Ελλάδα, μια ωραία βραδιά με την απόσταξη του παραδοσιακού ποτού της Κρήτης τη ''ρακή'', συνοδευμένη από φαγητό και μουσική με την κρητική λύρα. Η εμπειρία που μας χάρισαν, θα μας μείνει αξέχαστη και τους ευγνωμονούμε γι’ αυτό.

Σάββατο 2 Σεπτεμβρίου 2017

ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΤΙΚΕΣ 
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ/ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ/ΑΝΑΠΑΡΑΓΩΓΕΣ
ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ


του Γιάννη Αρβανιτάκη

Φίλες και φίλοι,

είναι καιρός τώρα που ήθελα να γράψω δύο λόγια και να επιστήσω την προσοχή σας όσον αφορά τις αναρτήσεις και τα δημοσιεύματα που αναπαράγονται στο διαδίκτυο και στο FB, τα οποία σχετίζονται με την ιατρική και διαλαλούν τις θαυματουργές θεραπείες εναντίον του καρκίνου και άλλων παθήσεων. Σημειωτέον, πως οι δημοσιεύσεις αυτές συμπεριλαμβάνουν πάντοτε και σωστές πληροφορίες ούτως ώστε να δίνουν μια αληθοφάνεια στις ανακρίβειες που εμπεριέχουν. Η παραπληροφόρηση έχει κατακυριεύσει τα ΜΜΕ και είναι πλέον παρά πολύ δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να ξεχωριστεί η αλήθεια από το ψέμα. Δεν είμαι σε θέση να αιτιολογήσω ούτε να δικαιολογήσω την παραπλανητική συμπεριφορά και την ανευθυνότητα αυτών των ανθρώπων, που με τα σοβαροφανή ψεύδη τους εμφυτεύουν νέες ελπίδες στους πάσχοντες συνανθρώπους μας των οποίων η ψυχολογία βρίσκεται ήδη στο ναδίρ και μέσα στον πόνο τους είναι έτοιμοι ν’ αδράξουν κάθε υποτιθέμενη σανίδα σωτηρίας.